৬. চালাসুত্তং
১৬৭. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো চালা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা…পে… অঞ্ঞতরস্মিং রুক্খমূলে দিৰাৰিহারং নিসীদি. অথ খো মারো পাপিমা যেন চালা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা চালং ভিক্খুনিং এতদৰোচ – ‘‘কিং নু ত্ৰং, ভিক্খুনি, ন রোচেসী’’তি? ‘‘জাতিং খ্ৰাহং, আৰুসো, ন রোচেমী’’তি.
‘‘কিং নু জাতিং ন রোচেসি, জাতো কামানি ভুঞ্জতি;
কো নু তং ইদমাদপযি, জাতিং মা রোচ [মা রোচেসি (সী. পী.)] ভিক্খুনী’’তি.
‘‘জাতস্স মরণং হোতি, জাতো দুক্খানি ফুস্সতি [পস্সতি (সী. পী.)];
বন্ধং ৰধং পরিক্লেসং, তস্মা জাতিং ন রোচযে.
‘‘বুদ্ধো ধম্মমদেসেসি, জাতিযা সমতিক্কমং;
সব্বদুক্খপ্পহানায, সো মং সচ্চে নিৰেসযি.
‘‘যে চ রূপূপগা সত্তা, যে চ অরূপট্ঠাযিনো;
নিরোধং অপ্পজানন্তা, আগন্তারো পুনব্ভৰ’’ন্তি.
অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং চালা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.