৭. উপচালাসুত্তং

১৬৮. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো উপচালা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা…পে… অঞ্ঞতরস্মিং রুক্খমূলে দিৰাৰিহারং নিসীদি. অথ খো মারো পাপিমা যেন উপচালা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা উপচালং ভিক্খুনিং এতদৰোচ – ‘‘কত্থ নু ত্ৰং, ভিক্খুনি, উপ্পজ্জিতুকামা’’তি? ‘‘ন খ্ৰাহং, আৰুসো, কত্থচি উপ্পজ্জিতুকামা’’তি.

‘‘তাৰতিংসা চ যামা চ, তুসিতা চাপি দেৰতা;

নিম্মানরতিনো দেৰা, যে দেৰা ৰসৰত্তিনো;

তত্থ চিত্তং পণিধেহি, রতিং পচ্চনুভোস্সসী’’তি.

‘‘তাৰতিংসা চ যামা চ, তুসিতা চাপি দেৰতা;

নিম্মানরতিনো দেৰা, যে দেৰা ৰসৰত্তিনো;

কামবন্ধনবদ্ধা তে, এন্তি মারৰসং পুন.

‘‘সব্বো আদীপিতো [সব্বোৰ আদিত্তো (স্যা. কং.)] লোকো, সব্বো লোকো পধূপিতো;

সব্বো পজ্জলিতো [পজ্জলিতো (সব্বত্থ)] লোকো, সব্বো লোকো পকম্পিতো.

‘‘অকম্পিতং অপজ্জলিতং [অচলিতং (সী. স্যা. কং. পী.)], অপুথুজ্জনসেৰিতং;

অগতি যত্থ মারস্স, তত্থ মে নিরতো মনো’’তি.

অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং উপচালা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.