১. পাসাণসুত্তং
১৪৭. একং সমযং ভগৰা রাজগহে ৰিহরতি গিজ্ঝকূটে পব্বতে. তেন খো পন সমযেন ভগৰা রত্তন্ধকারতিমিসাযং অব্ভোকাসে নিসিন্নো হোতি, দেৰো চ একমেকং ফুসাযতি. অথ খো মারো পাপিমা ভগৰতো ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰতো অৰিদূরে মহন্তে পাসাণে পদালেসি.
অথ খো ভগৰা ‘‘মারো অযং পাপিমা’’ ইতি ৰিদিত্ৰা মারং পাপিমন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘সচেপি কেৰলং সব্বং, গিজ্ঝকূটং চলেস্সসি [গল়েয্যসি (স্যা. কং.), চলেয্যাসি (ক.)];
নেৰ সম্মাৰিমুত্তানং, বুদ্ধানং অত্থি ইঞ্জিত’’ন্তি.
অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ভগৰা, জানাতি মং সুগতো’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.