৫. দুতিযমারপাসসুত্তং

১৪১. একং সমযং ভগৰা বারাণসিযং ৰিহরতি ইসিপতনে মিগদাযে. তত্র খো ভগৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ভিক্খৰো’’তি. ‘‘ভদন্তে’’তি তে ভিক্খূ ভগৰতো পচ্চস্সোসুং. ভগৰা এতদৰোচ –

‘‘মুত্তাহং, ভিক্খৰে, সব্বপাসেহি যে দিব্বা যে চ মানুসা. তুম্হেপি, ভিক্খৰে, মুত্তা সব্বপাসেহি যে দিব্বা যে চ মানুসা. চরথ, ভিক্খৰে, চারিকং বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সানং. মা একেন দ্ৰে অগমিত্থ. দেসেথ, ভিক্খৰে, ধম্মং আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পরিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং কেৰলপরিপুণ্ণং পরিসুদ্ধং ব্রহ্মচরিযং পকাসেথ. সন্তি সত্তা অপ্পরজক্খজাতিকা, অস্সৰনতা ধম্মস্স পরিহাযন্তি. ভৰিস্সন্তি ধম্মস্স অঞ্ঞাতারো. অহম্পি, ভিক্খৰে, যেন উরুৰেলা সেনানিগমো তেনুপসঙ্কমিস্সামি ধম্মদেসনাযা’’তি. অথ খো মারো পাপিমা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘বদ্ধোসি সব্বপাসেহি, যে দিব্বা যে চ মানুসা;

মহাবন্ধনবদ্ধোসি, ন মে সমণ মোক্খসী’’তি.

‘‘মুত্তাহং সব্বপাসেহি, যে দিব্বা যে চ মানুসা;

মহাবন্ধনমুত্তোম্হি, নিহতো ত্ৰমসি অন্তকা’’তি.

অথ খো মারো পাপিমা…পে… তত্থেৰন্তরধাযীতি.