১০. দুতিযআযুসুত্তং

১৪৬. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা রাজগহে ৰিহরতি ৰেল়ুৰনে কলন্দকনিৰাপে. তত্র খো ভগৰা…পে… এতদৰোচ –

‘‘অপ্পমিদং, ভিক্খৰে, মনুস্সানং আযু. গমনীযো সম্পরাযো, কত্তব্বং কুসলং, চরিতব্বং ব্রহ্মচরিযং. নত্থি জাতস্স অমরণং. যো, ভিক্খৰে, চিরং জীৰতি, সো ৰস্সসতং অপ্পং ৰা ভিয্যো’’তি.

অথ খো মারো পাপিমা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘নাচ্চযন্তি অহোরত্তা, জীৰিতং নূপরুজ্ঝতি;

আযু অনুপরিযাযতি, মচ্চানং নেমীৰ রথকুব্বর’’ন্তি.

‘‘অচ্চযন্তি অহোরত্তা, জীৰিতং উপরুজ্ঝতি;

আযু খীযতি মচ্চানং, কুন্নদীনংৰ ওদক’’ন্তি.

অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ভগৰা, জানাতি মং সুগতো’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.

পঠমো ৰগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

তপোকম্মঞ্চ নাগো চ, সুভং পাসেন তে দুৰে;

সপ্পো সুপতি নন্দনং, আযুনা অপরে দুৰেতি.