২. ৰেণ্ডুসুত্তং
৯৩. একমন্তং ঠিতো খো ৰেণ্ডু [ৰেণ্হু (সী.)] দেৰপুত্তো ভগৰতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –
‘‘সুখিতাৰ তে [সুখিতা ৰত তে (সী. স্যা. কং.)] মনুজা, সুগতং পযিরুপাসিয;
যুঞ্জং [যুজ্জ (সী.), যুঞ্জ (স্যা. কং. পী.)] গোতমসাসনে, অপ্পমত্তা নু সিক্খরে’’তি.
‘‘যে মে পৰুত্তে সিট্ঠিপদে [সত্থিপদে (সী. স্যা. কং. পী.)] (ৰেণ্ডূতি ভগৰা),
অনুসিক্খন্তি ঝাযিনো;
কালে তে অপ্পমজ্জন্তা,
ন মচ্চুৰসগা সিযু’’ন্তি.