৪. নসন্তিসুত্তং
৩৪. একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. অথ খো সম্বহুলা সতুল্লপকাযিকা দেৰতাযো অভিক্কন্তায রত্তিযা অভিক্কন্তৰণ্ণা কেৰলকপ্পং জেতৰনং ওভাসেত্ৰা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠংসু. একমন্তং ঠিতা খো একা দেৰতা ভগৰতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –
‘‘ন সন্তি কামা মনুজেসু নিচ্চা,
সন্তীধ কমনীযানি যেসু [কামেসু (ক.)] বদ্ধো;
যেসু পমত্তো অপুনাগমনং,
অনাগন্তা পুরিসো মচ্চুধেয্যা’’তি.
‘‘ছন্দজং অঘং ছন্দজং দুক্খং;
ছন্দৰিনযা অঘৰিনযো;
অঘৰিনযা দুক্খৰিনযো’’তি.
‘‘ন তে কামা যানি চিত্রানি লোকে,
সঙ্কপ্পরাগো পুরিসস্স কামো;
তিট্ঠন্তি চিত্রানি তথেৰ লোকে,
অথেত্থ ধীরা ৰিনযন্তি ছন্দং.
‘‘কোধং জহে ৰিপ্পজহেয্য মানং,
সংযোজনং সব্বমতিক্কমেয্য;
তং নামরূপস্মিমসজ্জমানং,
অকিঞ্চনং নানুপতন্তি দুক্খা.
‘‘পহাসি সঙ্খং ন ৰিমানমজ্ঝগা [ন চ মানমজ্ঝগা (ক. সী.), ন ৰিমানমাগা (স্যা. কং.)],
অচ্ছেচ্ছি তণ্হং ইধ নামরূপে;
তং ছিন্নগন্থং অনিঘং নিরাসং,
পরিযেসমানা নাজ্ঝগমুং;
দেৰা মনুস্সা ইধ ৰা হুরং ৰা,
সগ্গেসু ৰা সব্বনিৰেসনেসূ’’তি.
‘‘তং চে হি নাদ্দক্খুং তথাৰিমুত্তং (ইচ্চাযস্মা মোঘরাজা),
দেৰা মনুস্সা ইধ ৰা হুরং ৰা;
নরুত্তমং অত্থচরং নরানং,
যে তং নমস্সন্তি পসংসিযা তে’’তি.
‘‘পসংসিযা তেপি ভৰন্তি ভিক্খূ (মোঘরাজাতি ভগৰা),
যে তং নমস্সন্তি তথাৰিমুত্তং;
অঞ্ঞায ধম্মং ৰিচিকিচ্ছং পহায,
সঙ্গাতিগা তেপি ভৰন্তি ভিক্খূ’’তি.