৪. নসন্তিসুত্তং

৩৪. একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. অথ খো সম্বহুলা সতুল্লপকাযিকা দেৰতাযো অভিক্কন্তায রত্তিযা অভিক্কন্তৰণ্ণা কেৰলকপ্পং জেতৰনং ওভাসেত্ৰা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠংসু. একমন্তং ঠিতা খো একা দেৰতা ভগৰতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –

‘‘ন সন্তি কামা মনুজেসু নিচ্চা,

সন্তীধ কমনীযানি যেসু [কামেসু (ক.)] বদ্ধো;

যেসু পমত্তো অপুনাগমনং,

অনাগন্তা পুরিসো মচ্চুধেয্যা’’তি.

‘‘ছন্দজং অঘং ছন্দজং দুক্খং;

ছন্দৰিনযা অঘৰিনযো;

অঘৰিনযা দুক্খৰিনযো’’তি.

‘‘ন তে কামা যানি চিত্রানি লোকে,

সঙ্কপ্পরাগো পুরিসস্স কামো;

তিট্ঠন্তি চিত্রানি তথেৰ লোকে,

অথেত্থ ধীরা ৰিনযন্তি ছন্দং.

‘‘কোধং জহে ৰিপ্পজহেয্য মানং,

সংযোজনং সব্বমতিক্কমেয্য;

তং নামরূপস্মিমসজ্জমানং,

অকিঞ্চনং নানুপতন্তি দুক্খা.

‘‘পহাসি সঙ্খং ন ৰিমানমজ্ঝগা [ন চ মানমজ্ঝগা (ক. সী.), ন ৰিমানমাগা (স্যা. কং.)],

অচ্ছেচ্ছি তণ্হং ইধ নামরূপে;

তং ছিন্নগন্থং অনিঘং নিরাসং,

পরিযেসমানা নাজ্ঝগমুং;

দেৰা মনুস্সা ইধ ৰা হুরং ৰা,

সগ্গেসু ৰা সব্বনিৰেসনেসূ’’তি.

‘‘তং চে হি নাদ্দক্খুং তথাৰিমুত্তং (ইচ্চাযস্মা মোঘরাজা),

দেৰা মনুস্সা ইধ ৰা হুরং ৰা;

নরুত্তমং অত্থচরং নরানং,

যে তং নমস্সন্তি পসংসিযা তে’’তি.

‘‘পসংসিযা তেপি ভৰন্তি ভিক্খূ (মোঘরাজাতি ভগৰা),

যে তং নমস্সন্তি তথাৰিমুত্তং;

অঞ্ঞায ধম্মং ৰিচিকিচ্ছং পহায,

সঙ্গাতিগা তেপি ভৰন্তি ভিক্খূ’’তি.