১০. (উত্তর) পাযাসিৰিমানৰত্থু

১১০৮. ‘‘যা দেৰরাজস্স সভা সুধম্মা, যত্থচ্ছতি দেৰসঙ্ঘো সমগ্গো;

তথূপমং তুয্হমিদং ৰিমানং, ওভাসযং তিট্ঠতি অন্তলিক্খে.

১১০৯. ‘‘দেৰিদ্ধিপত্তোসি মহানুভাৰো, মনুস্সভূতো কিমকাসি পুঞ্ঞং;

কেনাসি এৰং জলিতানুভাৰো, ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

১১১০. সো দেৰপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং.

১১১১. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতো, রঞ্ঞো পাযাসিস্স অহোসিং মাণৰো;

লদ্ধা ধনং সংৰিভাগং অকাসিং, পিযা চ মে সীলৰন্তো অহেসুং;

অন্নঞ্চ পানঞ্চ পসন্নচিত্তো, সক্কচ্চ দানং ৰিপুলং অদাসিং.

১১১২. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে. …ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

(উত্তর) পাযাসিৰিমানং [উত্তরৰিমানং (সী. স্যা. অট্ঠ.)] দসমং.

পাযাসিৰগ্গো ছট্ঠো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

দ্ৰে অগারিনো ফলদাযী, দ্ৰে উপস্সযদাযী ভিক্খায দাযী;

যৰপালকো চেৰ দ্ৰে, কুণ্ডলিনো পাযাসীতি [পাঠভেদো নত্থি];

পুরিসানং দুতিযো ৰগ্গো পৰুচ্চতীতি.