৪. কুমারকসুত্তং

৪৪. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. তেন খো পন সমযেন সম্বহুলা কুমারকা অন্তরা চ সাৰত্থিং অন্তরা চ জেতৰনং মচ্ছকে বাধেন্তি.

অথ খো ভগৰা পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায সাৰত্থিং পিণ্ডায পাৰিসি. অদ্দসা খো ভগৰা তে সম্বহুলে কুমারকে অন্তরা চ সাৰত্থিং অন্তরা চ জেতৰনং মচ্ছকে বাধেন্তে. দিস্ৰান যেন তে কুমারকা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তে কুমারকে এতদৰোচ – ‘‘ভাযথ ৰো, তুম্হে কুমারকা, দুক্খস্স, অপ্পিযং ৰো দুক্খ’’ন্তি? ‘‘এৰং, ভন্তে, ভাযাম মযং, ভন্তে, দুক্খস্স, অপ্পিযং নো দুক্খ’’ন্তি.

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘সচে ভাযথ দুক্খস্স, সচে ৰো দুক্খমপ্পিযং;

মাকত্থ পাপকং কম্মং, আৰি ৰা যদি ৰা রহো.

‘‘সচে চ পাপকং কম্মং, করিস্সথ করোথ ৰা;

ন ৰো দুক্খা পমুত্যত্থি, উপেচ্চপি [উপচ্চপি (ক.), উপ্পচ্চপি (?), উপ্পতিত্ৰাপি ইতি অত্থো] পলাযত’’ন্তি. চতুত্থং;