২. অপ্পাযুকসুত্তং

৪২. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. অথ খো আযস্মা আনন্দো সাযন্হসমযং পটিসল্লানা [পটিসল্লাণা (সী.)] ৰুট্ঠিতো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘অচ্ছরিযং, ভন্তে, অব্ভুতং, ভন্তে! যাৰ অপ্পাযুকা হি, ভন্তে, ভগৰতো মাতা অহোসি, সত্তাহজাতে ভগৰতি ভগৰতো মাতা কালমকাসি, তুসিতং কাযং উপপজ্জী’’তি.

‘‘এৰমেতং, আনন্দ [এৰমেতং আনন্দ এৰমেতং আনন্দ (স্যা.)], অপ্পাযুকা হি, আনন্দ, বোধিসত্তমাতরো হোন্তি. সত্তাহজাতেসু বোধিসত্তেসু বোধিসত্তমাতরো কালং করোন্তি, তুসিতং কাযং উপপজ্জন্তী’’তি.

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘যে কেচি ভূতা ভৰিস্সন্তি যে ৰাপি,

সব্বে গমিস্সন্তি পহায দেহং;

তং সব্বজানিং কুসলো ৰিদিত্ৰা,

আতাপিযো ব্রহ্মচরিযং চরেয্যা’’তি. দুতিযং;