১০. লোকসুত্তং

৩০. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা উরুৰেলাযং ৰিহরতি নজ্জা নেরঞ্জরায তীরে বোধিরুক্খমূলে পঠমাভিসম্বুদ্ধো. তেন খো পন সমযেন ভগৰা সত্তাহং একপল্লঙ্কেন নিসিন্নো হোতি ৰিমুত্তিসুখপটিসংৰেদী.

অথ খো ভগৰা তস্স সত্তাহস্স অচ্চযেন তম্হা সমাধিম্হা ৰুট্ঠহিত্ৰা বুদ্ধচক্খুনা লোকং ৰোলোকেসি. অদ্দসা খো ভগৰা বুদ্ধচক্খুনা ৰোলোকেন্তো সত্তে অনেকেহি সন্তাপেহি সন্তপ্পমানে, অনেকেহি চ পরিল়াহেহি পরিডয্হমানে – রাগজেহিপি, দোসজেহিপি, মোহজেহিপি [মোহজেহিপীতি (সব্বত্থ)].

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘অযং লোকো সন্তাপজাতো,

ফস্সপরেতো রোগং ৰদতি অত্ততো;

যেন যেন হি মঞ্ঞতি [যেন হি মঞ্ঞতি (স্যা. পী.)],

ততো তং হোতি অঞ্ঞথা.

‘‘অঞ্ঞথাভাৰী ভৰসত্তো লোকো,

ভৰপরেতো ভৰমেৰাভিনন্দতি;

যদভিনন্দতি তং ভযং,

যস্স ভাযতি তং দুক্খং;

ভৰৰিপ্পহানায খো পনিদং ব্রহ্মচরিযং ৰুস্সতি’’.

‘‘‘যে হি কেচি সমণা ৰা ব্রাহ্মণা ৰা ভৰেন ভৰস্স ৰিপ্পমোক্খমাহংসু, সব্বে তে অৰিপ্পমুত্তা ভৰস্মা’তি ৰদামি. ‘যে ৰা পন কেচি সমণা ৰা ব্রাহ্মণা ৰা ৰিভৰেন ভৰস্স নিস্সরণমাহংসু, সব্বে তে অনিস্সটা ভৰস্মা’তি ৰদামি.

‘‘উপধিঞ্হি পটিচ্চ দুক্খমিদং সম্ভোতি, সব্বুপাদানক্খযা নত্থি দুক্খস্স সম্ভৰো. লোকমিমং পস্স; পুথূ অৰিজ্জায পরেতা ভূতা ভূতরতা অপরিমুত্তা; যে হি কেচি ভৰা সব্বধি সব্বত্থতায সব্বে তে ভৰা অনিচ্চা দুক্খা ৰিপরিণামধম্মা’’তি.

‘‘এৰমেতং যথাভূতং, সম্মপ্পঞ্ঞায পস্সতো;

ভৰতণ্হা পহীযতি, ৰিভৰং নাভিনন্দতি.

‘‘সব্বসো তণ্হানং খযা,

অসেসৰিরাগনিরোধো নিব্বানং;

তস্স নিব্বুতস্স ভিক্খুনো,

অনুপাদা [অনুপাদানা (সী.)] পুনব্ভৰো ন হোতি;

অভিভূতো মারো ৰিজিতসঙ্গামো,

উপচ্চগা সব্বভৰানি তাদী’’তি. দসমং;

নন্দৰগ্গো ততিযো নিট্ঠিতো.