১০. ভদ্দিযসুত্তং

২০. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা অনুপিযাযং ৰিহরতি অম্বৰনে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা ভদ্দিযো কাল়ীগোধায পুত্তো অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘‘অহো সুখং, অহো সুখ’’ন্তি!

অস্সোসুং খো সম্বহুলা ভিক্খূ আযস্মতো ভদ্দিযস্স কাল়ীগোধায পুত্তস্স অরঞ্ঞগতস্সপি রুক্খমূলগতস্সপি সুঞ্ঞাগারগতস্সপি অভিক্খণং উদানং উদানেন্তস্স – ‘‘অহো সুখং, অহো সুখ’’ন্তি! সুত্ৰান নেসং এতদহোসি – ‘‘নিস্সংসযং খো, আৰুসো, আযস্মা ভদ্দিযো কাল়ীগোধায পুত্তো অনভিরতো ব্রহ্মচরিযং চরতি, যংস পুব্বে অগারিযভূতস্স [অগারিকভূতস্স (স্যা.)] রজ্জসুখং, সো তমনুস্সরমানো অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি!

অথ খো সম্বহুলা ভিক্খূ যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদিংসু. একমন্তং নিসিন্না খো তে ভিক্খূ ভগৰন্তং এতদৰোচুং – ‘‘আযস্মা, ভন্তে, ভদ্দিযো কাল়ীগোধায পুত্তো অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’ন্তি! নিস্সংসযং খো, ভন্তে, আযস্মা ভদ্দিযো কাল়ীগোধায পুত্তো অনভিরতো ব্রহ্মচরিযং চরতি. যংস পুব্বে অগারিযভূতস্স রজ্জসুখং, সো তমনুস্সরমানো অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি!

অথ খো ভগৰা অঞ্ঞতরং ভিক্খুং আমন্তেসি – ‘‘এহি ত্ৰং, ভিক্খু, মম ৰচনেন ভদ্দিযং ভিক্খুং আমন্তেহি – ‘সত্থা তং, আৰুসো ভদ্দিয, আমন্তেতী’’’তি.

‘‘এৰং, ভন্তে’’তি খো সো ভিক্খু ভগৰতো পটিস্সুত্ৰা যেনাযস্মা ভদ্দিযো কাল়ীগোধায পুত্তো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভদ্দিযং কাল়ীগোধায পুত্তং এতদৰোচ – ‘‘সত্থা তং, আৰুসো ভদ্দিয, আমন্তেতী’’তি. ‘‘এৰমাৰুসো’’তি খো আযস্মা ভদ্দিযো কাল়ীগোধায পুত্তো তস্স ভিক্খুনো পটিস্সুত্ৰা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো আযস্মন্তং ভদ্দিযং কাল়ীগোধায পুত্তং ভগৰা এতদৰোচ –

‘‘সচ্চং কির ত্ৰং, ভদ্দিয, অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি! ‘‘এৰং, ভন্তে’’তি.

‘‘কিং পন [কং পন (স্যা পী.)] ত্ৰং, ভদ্দিয, অত্থৰসং সম্পস্সমানো অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি! ‘‘পুব্বে মে, ভন্তে, অগারিযভূতস্স রজ্জং কারেন্তস্স অন্তোপি অন্তেপুরে রক্খা সুসংৰিহিতা অহোসি, বহিপি অন্তেপুরে রক্খা সুসংৰিহিতা অহোসি, অন্তোপি নগরে রক্খা সুসংৰিহিতা অহোসি, বহিপি নগরে রক্খা সুসংৰিহিতা অহোসি, অন্তোপি জনপদে রক্খা সুসংৰিহিতা অহোসি, বহিপি জনপদে রক্খা সুসংৰিহিতা অহোসি. সো খো অহং, ভন্তে, এৰং রক্খিতো গোপিতো সন্তো ভীতো উব্বিগ্গো উস্সঙ্কী উত্রাসী ৰিহাসিং. এতরহি খো পনাহং, ভন্তে, অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি একো [এককো (স্যা. পী.)] অভীতো অনুব্বিগ্গো অনুস্সঙ্কী অনুত্রাসী অপ্পোস্সুক্কো পন্নলোমো পরদত্তৰুত্তো [পরদৰুত্তো (ক. সী. স্যা. পী.)], মিগভূতেন চেতসা ৰিহরামি. ইমং [ইদং (সী. ক.)] খো অহং, ভন্তে, অত্থৰসং সম্পস্সমানো অরঞ্ঞগতোপি রুক্খমূলগতোপি সুঞ্ঞাগারগতোপি অভিক্খণং উদানং উদানেসি [উদানেমি (ক.)] – ‘অহো সুখং, অহো সুখ’’’ন্তি!

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘যস্সন্তরতো ন সন্তি কোপা,

ইতিভৰাভৰতঞ্চ ৰীতিৰত্তো;

তং ৰিগতভযং সুখিং অসোকং,

দেৰা নানুভৰন্তি দস্সনাযা’’তি. দসমং;

মুচলিন্দৰগ্গো দুতিযো নিট্ঠিতো.