১. মুচলিন্দসুত্তং

১১. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা উরুৰেলাযং ৰিহরতি নজ্জা নেরঞ্জরায তীরে মুচলিন্দমূলে পঠমাভিসম্বুদ্ধো. তেন খো পন সমযেন ভগৰা সত্তাহং একপল্লঙ্কেন নিসিন্নো হোতি ৰিমুত্তিসুখপটিসংৰেদী.

তেন খো পন সমযেন মহা অকালমেঘো উদপাদি সত্তাহৰদ্দলিকা সীতৰাতদুদ্দিনী. অথ খো মুচলিন্দো নাগরাজা সকভৰনা নিক্খমিত্ৰা ভগৰতো কাযং সত্তক্খত্তুং ভোগেহি পরিক্খিপিত্ৰা উপরিমুদ্ধনি মহন্তং ফণং ৰিহচ্চ অট্ঠাসি – ‘‘মা ভগৰন্তং সীতং, মা ভগৰন্তং উণ্হং, মা ভগৰন্তং ডংসমকসৰাতাতপসরীসপ [সিরিংসপ (সী. স্যা. কং. পী.)] সম্ফস্সো’’তি.

অথ খো ভগৰা তস্স সত্তাহস্স অচ্চযেন তম্হা সমাধিম্হা ৰুট্ঠাসি. অথ খো মুচলিন্দো নাগরাজা ৰিদ্ধং ৰিগতৰলাহকং দেৰং ৰিদিত্ৰা ভগৰতো কাযা ভোগে ৰিনিৰেঠেত্ৰা সকৰণ্ণং পটিসংহরিত্ৰা মাণৰকৰণ্ণং অভিনিম্মিনিত্ৰা ভগৰতো পুরতো অট্ঠাসি পঞ্জলিকো ভগৰন্তং নমস্সমানো.

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘সুখো ৰিৰেকো তুট্ঠস্স, সুতধম্মস্স পস্সতো;

অব্যাপজ্জং সুখং লোকে, পাণভূতেসু সংযমো.

‘‘সুখা ৰিরাগতা লোকে, কামানং সমতিক্কমো;

অস্মিমানস্স যো ৰিনযো, এতং ৰে পরমং সুখ’’ন্তি. পঠমং;