২. গুহট্ঠকসুত্তং
৭৭৮. সত্তো গুহাযং বহুনাভিছন্নো, তিট্ঠং নরো মোহনস্মিং পগাল়্হো;
দূরে ৰিৰেকা হি তথাৰিধো সো, কামা হি লোকে ন হি সুপ্পহাযা.
৭৭৯. ইচ্ছানিদানা ভৰসাতবদ্ধা, তে দুপ্পমুঞ্চা ন হি অঞ্ঞমোক্খা;
পচ্ছা পুরে ৰাপি অপেক্খমানা, ইমেৰ কামে পুরিমেৰ জপ্পং.
৭৮০. কামেসু গিদ্ধা পসুতা পমূল়্হা, অৰদানিযা তে ৰিসমে নিৰিট্ঠা;
দুক্খূপনীতা পরিদেৰযন্তি, কিংসূ ভৰিস্সাম ইতো চুতাসে.
৭৮১. তস্মা হি সিক্খেথ ইধেৰ জন্তু, যং কিঞ্চি জঞ্ঞা ৰিসমন্তি লোকে;
ন তস্স হেতূ ৰিসমং চরেয্য, অপ্পঞ্হিদং জীৰিতমাহু ধীরা.
৭৮২. পস্সামি লোকে পরিফন্দমানং, পজং ইমং তণ্হগতং ভৰেসু;
হীনা নরা মচ্চুমুখে লপন্তি, অৰীততণ্হাসে ভৰাভৰেসু.
৭৮৩. মমাযিতে পস্সথ ফন্দমানে, মচ্ছেৰ অপ্পোদকে খীণসোতে;
এতম্পি দিস্ৰা অমমো চরেয্য, ভৰেসু আসত্তিমকুব্বমানো.
৭৮৪. উভোসু অন্তেসু ৰিনেয্য ছন্দং, ফস্সং পরিঞ্ঞায অনানুগিদ্ধো;
যদত্তগরহী তদকুব্বমানো, ন লিপ্পতী [ন লিম্পতী (স্যা. ক.)] দিট্ঠসুতেসু ধীরো.
৭৮৫. সঞ্ঞং পরিঞ্ঞা ৰিতরেয্য ওঘং, পরিগ্গহেসু মুনি নোপলিত্তো;
অব্বূল়্হসল্লো চরমপ্পমত্তো, নাসীসতী [নাসিংসতী (সী. স্যা. পী.)] লোকমিমং পরঞ্চাতি.
গুহট্ঠকসুত্তং দুতিযং নিট্ঠিতং.