৩. দুট্ঠট্ঠকসুত্তং

৭৮৬. ৰদন্তি ৰে দুট্ঠমনাপি একে, অথোপি ৰে সচ্চমনা ৰদন্তি;

ৰাদঞ্চ জাতং মুনি নো উপেতি, তস্মা মুনী নত্থি খিলো কুহিঞ্চি.

৭৮৭. সকঞ্হি দিট্ঠিং কথমচ্চযেয্য, ছন্দানুনীতো রুচিযা নিৰিট্ঠো;

সযং সমত্তানি পকুব্বমানো, যথা হি জানেয্য তথা ৰদেয্য.

৭৮৮. যো অত্তনো সীলৰতানি জন্তু, অনানুপুট্ঠোৰ পরেস [পরস্স (ক.)] পাৰ [পাৰা (সী. স্যা. পী.)];

অনরিযধম্মং কুসলা তমাহু, যো আতুমানং সযমেৰ পাৰ.

৭৮৯. সন্তো চ ভিক্খু অভিনিব্বুতত্তো, ইতিহন্তি সীলেসু অকত্থমানো;

তমরিযধম্মং কুসলা ৰদন্তি, যস্সুস্সদা নত্থি কুহিঞ্চি লোকে.

৭৯০. পকপ্পিতা সঙ্খতা যস্স ধম্মা, পুরক্খতা [পুরেক্খতা (সী.)] সন্তি অৰীৰদাতা;

যদত্তনি পস্সতি আনিসংসং, তং নিস্সিতো কুপ্পপটিচ্চ সন্তিং.

৭৯১. দিট্ঠীনিৰেসা ন হি স্ৰাতিৰত্তা, ধম্মেসু নিচ্ছেয্য সমুগ্গহীতং;

তস্মা নরো তেসু নিৰেসনেসু, নিরস্সতী আদিযতী চ ধম্মং.

৭৯২. ধোনস্স হি নত্থি কুহিঞ্চি লোকে, পকপ্পিতা দিট্ঠি ভৰাভৰেসু;

মাযঞ্চ মানঞ্চ পহায ধোনো, স কেন গচ্ছেয্য অনূপযো সো.

৭৯৩. উপযো হি ধম্মেসু উপেতি ৰাদং, অনূপযং কেন কথং ৰদেয্য;

অত্তা নিরত্তা [অত্তং নিরত্তং (বহূসু)] ন হি তস্স অত্থি, অধোসি সো দিট্ঠিমিধেৰ সব্বন্তি.

দুট্ঠট্ঠকসুত্তং ততিযং নিট্ঠিতং.