১১. রাহুলসুত্তং
৩৩৭. ‘‘কচ্চি অভিণ্হসংৰাসা, নাৰজানাসি পণ্ডিতং;
উক্কাধারো [ওক্কাধারো (স্যা. ক.)] মনুস্সানং, কচ্চি অপচিতো তযা’’ [তৰ (সী. অট্ঠ.)].
৩৩৮. ‘‘নাহং অভিণ্হসংৰাসা, অৰজানামি পণ্ডিতং;
উক্কাধারো মনুস্সানং, নিচ্চং অপচিতো মযা’’.
৩৩৯. ‘‘পঞ্চ কামগুণে হিত্ৰা, পিযরূপে মনোরমে;
সদ্ধায ঘরা নিক্খম্ম, দুক্খস্সন্তকরো ভৰ.
৩৪০. ‘‘মিত্তে ভজস্সু কল্যাণে, পন্তঞ্চ সযনাসনং;
ৰিৰিত্তং অপ্পনিগ্ঘোসং, মত্তঞ্ঞূ হোহি ভোজনে.
৩৪১. ‘‘চীৰরে পিণ্ডপাতে চ, পচ্চযে সযনাসনে;
এতেসু তণ্হং মাকাসি, মা লোকং পুনরাগমি.
৩৪২. ‘‘সংৰুতো পাতিমোক্খস্মিং, ইন্দ্রিযেসু চ পঞ্চসু;
সতি কাযগতাত্যত্থু, নিব্বিদাবহুলো ভৰ.
৩৪৩. ‘‘নিমিত্তং পরিৰজ্জেহি, সুভং রাগূপসঞ্হিতং;
অসুভায চিত্তং ভাৰেহি, একগ্গং সুসমাহিতং.
৩৪৪. ‘‘অনিমিত্তঞ্চ ভাৰেহি, মানানুসযমুজ্জহ;
ততো মানাভিসমযা, উপসন্তো চরিস্সতী’’তি.
ইত্থং সুদং ভগৰা আযস্মন্তং রাহুলং ইমাহি গাথাহি অভিণ্হং ওৰদতীতি.
রাহুলসুত্তং একাদসমং নিট্ঠিতং.