১১. রাহুলসুত্তং

৩৩৭. ‘‘কচ্চি অভিণ্হসংৰাসা, নাৰজানাসি পণ্ডিতং;

উক্কাধারো [ওক্কাধারো (স্যা. ক.)] মনুস্সানং, কচ্চি অপচিতো তযা’’ [তৰ (সী. অট্ঠ.)].

৩৩৮. ‘‘নাহং অভিণ্হসংৰাসা, অৰজানামি পণ্ডিতং;

উক্কাধারো মনুস্সানং, নিচ্চং অপচিতো মযা’’.

৩৩৯. ‘‘পঞ্চ কামগুণে হিত্ৰা, পিযরূপে মনোরমে;

সদ্ধায ঘরা নিক্খম্ম, দুক্খস্সন্তকরো ভৰ.

৩৪০. ‘‘মিত্তে ভজস্সু কল্যাণে, পন্তঞ্চ সযনাসনং;

ৰিৰিত্তং অপ্পনিগ্ঘোসং, মত্তঞ্ঞূ হোহি ভোজনে.

৩৪১. ‘‘চীৰরে পিণ্ডপাতে চ, পচ্চযে সযনাসনে;

এতেসু তণ্হং মাকাসি, মা লোকং পুনরাগমি.

৩৪২. ‘‘সংৰুতো পাতিমোক্খস্মিং, ইন্দ্রিযেসু চ পঞ্চসু;

সতি কাযগতাত্যত্থু, নিব্বিদাবহুলো ভৰ.

৩৪৩. ‘‘নিমিত্তং পরিৰজ্জেহি, সুভং রাগূপসঞ্হিতং;

অসুভায চিত্তং ভাৰেহি, একগ্গং সুসমাহিতং.

৩৪৪. ‘‘অনিমিত্তঞ্চ ভাৰেহি, মানানুসযমুজ্জহ;

ততো মানাভিসমযা, উপসন্তো চরিস্সতী’’তি.

ইত্থং সুদং ভগৰা আযস্মন্তং রাহুলং ইমাহি গাথাহি অভিণ্হং ওৰদতীতি.

রাহুলসুত্তং একাদসমং নিট্ঠিতং.