২. থনস্সিতদারকঙ্গপঞ্হো

২. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘থনস্সিতদারকস্স একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৰদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহারাজ, থনস্সিতদারকো সদত্থে লগ্গতি, খীরত্থিকো রোদতি, এৰমেৰ খো, মহারাজ, যোগিনা যোগাৰচরেন সদত্থে লগ্গিতব্বং, সব্বত্থ ধম্মঞাণেন ভৰিতব্বং, উদ্দেসে পরিপুচ্ছায সম্মপ্পযোগে পৰিৰেকে গরুসংৰাসে কল্যাণমিত্তসেৰনে. ইদং, মহারাজ, থনস্সিতদারকস্স একং অঙ্গং গহেতব্বং. ভাসিতম্পেতং, মহারাজ, ভগৰতা দেৰাতিদেৰেন দীঘনিকাযৰরে পরিনিব্বানসুত্তন্তে –

‘‘‘ইঙ্ঘং তুম্হে, আনন্দ, সারত্থে [সদত্থে (সী. পী.)] ঘটথ, সারত্থে অনুযুঞ্জথ;

সারত্থে অপ্পমত্তা আতাপিনো পহিতত্তা ৰিহরথা’’’তি.

থনস্সিতদারকঙ্গপঞ্হো দুতিযো.