২৩১. উপাহনজাতকং (২-৯-১)
১৬১. যথাপি কীতা পুরিসস্সুপাহনা, সুখস্স অত্থায দুখং উদব্বহে;
ঘম্মাভিতত্তা থলসা পপীল়িতা, তস্সেৰ পাদে পুরিসস্স খাদরে.
১৬২. এৰমেৰ যো দুক্কুলীনো অনরিযো, তম্মাক [তম্হাক (সী.), তুম্হাক (স্যা. পী.)] ৰিজ্জঞ্চ সুতঞ্চ আদিয;
তমেৰ সো তত্থ সুতেন খাদতি, অনরিযো ৰুচ্চতি দুপাহনূপমোতি [পানদূপমোতি (সী. পী.)].
উপাহনজাতকং পঠমং.