১১০. সব্বসংহারকপঞ্হজাতকং
১১০. সব্বসংহারকো [সব্বসাহারকো (ক.)] নত্থি, সুদ্ধং কঙ্গু পৰাযতি;
অলিকং ভাযতিযং ধুত্তী, সচ্চমাহ মহল্লিকাতি.
সব্বসংহারকপঞ্হজাতকং দসমং.
পরোসতৰগ্গো একাদসমো.
তস্সুদ্দানং –
সপরোসত তাযিত ৰেরী পুন, ভমচক্কথ নাগসিরিৰ্হযনো;
সুখকঞ্চ ৰত সিপ্পক বাহিযা, কুণ্ডপূৰ মহল্লিককা চ দসাতি.