১১০. সব্বসংহারকপঞ্হজাতকং

১১০. সব্বসংহারকো [সব্বসাহারকো (ক.)] নত্থি, সুদ্ধং কঙ্গু পৰাযতি;

অলিকং ভাযতিযং ধুত্তী, সচ্চমাহ মহল্লিকাতি.

সব্বসংহারকপঞ্হজাতকং দসমং.

পরোসতৰগ্গো একাদসমো.

তস্সুদ্দানং –

সপরোসত তাযিত ৰেরী পুন, ভমচক্কথ নাগসিরিৰ্হযনো;

সুখকঞ্চ ৰত সিপ্পক বাহিযা, কুণ্ডপূৰ মহল্লিককা চ দসাতি.