৭. ৰিহারকারসিক্খাপদৰণ্ণনা
৩৬৫. তেন সমযেনাতি ৰিহারকারসিক্খাপদং. তত্থ কোসম্বিযন্তি এৰংনামকে নগরে. ঘোসিতারামেতি ঘোসিতস্স আরামে. ঘোসিতনামকেন কির সেট্ঠিনা সো কারিতো, তস্মা ‘‘ঘোসিতারামো’’তি ৰুচ্চতি. ছন্নস্সাতি বোধিসত্তকালে উপট্ঠাকছন্নস্স. ৰিহারৰত্থুং, ভন্তে, জানাহীতি ৰিহারস্স পতিট্ঠানট্ঠানং, ভন্তে, জানাহি. এত্থ চ ৰিহারোতি ন সকলৰিহারো, একো আৰাসো, তেনেৰাহ – ‘‘অয্যস্স ৰিহারং কারাপেস্সামী’’তি.
চেতিযরুক্খন্তি এত্থ চিত্তীকতট্ঠেন চেতিযং, পূজারহানং দেৰট্ঠানানমেতং অধিৰচনং, ‘‘চেতিয’’ন্তি সম্মতং রুক্খং চেতিযরুক্খং. গামেন পূজিতং গামস্স ৰা পূজিতন্তি গামপূজিতং. এসেৰ নযো সেসপদেসুপি. অপিচেত্থ জনপদোতি একস্স রঞ্ঞো রজ্জে একেকো কোট্ঠাসো. রট্ঠন্তি সকলরজ্জং ৰেদিতব্বং, সকলরজ্জম্পি হি কদাচি কদাচি তস্স রুক্খস্স পূজং করোতি, তেন ৰুত্তং ‘‘রট্ঠপূজিত’’ন্তি. একিন্দ্রিযন্তি কাযিন্দ্রিযং সন্ধায ৰদন্তি. জীৰসঞ্ঞিনোতি সত্তসঞ্ঞিনো.
৩৬৬. মহল্লকন্তি সস্সামিকভাৰেন সংযাচিককুটিতো মহন্তভাৰো এতস্স অত্থীতি মহল্লকো. যস্মা ৰা ৰত্থুং দেসাপেত্ৰা পমাণাতিক্কমেনপি কাতুং ৰট্টতি, তস্মা পমাণমহন্ততাযপি মহল্লকো, তং মহল্লকং. যস্মা পনস্স তং পমাণমহত্তং সস্সামিকত্তাৰ লব্ভতি, তস্মা তদত্থদস্সনত্থং ‘‘মহল্লকো নাম ৰিহারো সস্সামিকো ৰুচ্চতী’’তি পদভাজনং ৰুত্তং. সেসং সব্বং কুটিকারসিক্খাপদে ৰুত্তনযেনেৰ ৰেদিতব্বং সদ্ধিং সমুট্ঠানাদীহি. সস্সামিকভাৰমত্তমেৰ হি এত্থ কিরিযতো সমুট্ঠানাভাৰো পমাণনিযমাভাৰো চ ৰিসেসো, পমাণনিযমাভাৰা চ চতুক্কপারিহানীতি.
ৰিহারকারসিক্খাপদৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.