৯. অরণৰিভঙ্গসুত্তৰণ্ণনা

৩২৩. এৰং মে সুতন্তি অরণৰিভঙ্গসুত্তং. তত্থ নেৰুস্সাদেয্য ন অপসাদেয্যাতি গেহসিতৰসেন কঞ্চি পুগ্গলং নেৰ উক্খিপেয্য ন অৰক্খিপেয্য. ধম্মমেৰ দেসেয্যাতি সভাৰমেৰ কথেয্য. সুখৰিনিচ্ছযন্তি ৰিনিচ্ছিতসুখং. রহো ৰাদন্তি পরম্মুখা অৰণ্ণং, পিসুণৰাচন্তি অত্থো. সম্মুখা ন খীণন্তি সম্মুখাপি খীণং আকিণ্ণং সংকিলিট্ঠং ৰাচং ন ভণেয্য. নাভিনিৰেসেয্যাতি ন অধিট্ঠহিত্ৰা আদায ৰোহরেয্য. সমঞ্ঞন্তি লোকসমঞ্ঞং লোকপণ্ণত্তিং. নাতিধাৰেয্যাতি নাতিক্কমেয্য.

৩২৪. কামপটিসন্ধিসুখিনোতি কামপটিসন্ধিনা কামূপসংহিতেন সুখেন সুখিতস্স. সদুক্খোতি ৰিপাকদুক্খেন সংকিলেসদুক্খেনপি সদুক্খো. সউপঘাতোতি ৰিপাকূপঘাতকিলেসূপঘাতেহেৰ সউপঘাতো. তথা সপরিল়াহো. মিচ্ছাপটিপদাতি অযাথাৰপটিপদা অকুসলপটিপদা.

৩২৬. ইত্থেকে অপসাদেতীতি এৰং গেহসিতৰসেন একচ্চে পুগ্গলে অপসাদেতি. উস্সাদনেপি এসেৰ নযো. ভৰসংযোজনন্তি ভৰবন্ধনং, তণ্হাযেতং নামং.

সুভূতিত্থেরো কির ইমং চতুক্কং নিস্সায এতদগ্গে ঠপিতো. ভগৰতো হি ধম্মং দেসেন্তস্স পুগ্গলানং উস্সাদনাঅপসাদনা পঞ্ঞাযন্তি, তথা সারিপুত্তত্থেরাদীনং. সুভূতিত্থেরস্স পন ধম্মদেসনায ‘‘অযং পুগ্গলো অপ্পটিপন্নকো অনারাধকো’’তি ৰা, ‘‘অযং সীলৰা গুণৰা লজ্জিপেসলো আচারসম্পন্নো’’তি ৰা নত্থি, ধম্মদেসনায পনস্স ‘‘অযং মিচ্ছাপটিপদা, অযং সম্মাপটিপদা’’ত্ৰেৰ পঞ্ঞাযতি. তস্মা ভগৰা ‘‘এতদগ্গং, ভিক্খৰে, মম সাৰকানং ভিক্খূনং অরণৰিহারীনং যদিদং সুভূতী’’তি আহ.

৩২৯. কালঞ্ঞূ অস্সাতি অসম্পত্তে চ অতিক্কন্তে চ কালে অকথেত্ৰা ‘‘ইদানি ৰুচ্চমানং মহাজনো গণ্হিস্সতী’’তি যুত্তপত্তকালং ঞত্ৰাৰ পরম্মুখা অৰণ্ণং ভাসেয্য. খীণৰাদেপি এসেৰ নযো.

৩৩০. উপহঞ্ঞতীতি ঘাতিযতি. সরোপি উপহঞ্ঞতীতি সদ্দোপি ভিজ্জতি. আতুরীযতীতি আতুরো হোতি গেলঞ্ঞপ্পত্তো সাবাধো. অৰিস্সট্ঠন্তি ৰিস্সট্ঠং অপলিবুদ্ধং ন হোতি.

৩৩১. তদেৰাতি তংযেৰ ভাজনং. অভিনিৰিস্স ৰোহরতীতি পত্তন্তি সঞ্জাননজনপদং গন্ত্ৰা ‘‘পত্তং আহরথ ধোৰথা’’তি সুত্ৰা ‘‘অন্ধবালপুথুজ্জনো, নযিদং পত্তং, পাতি নমেসা, এৰং ৰদাহী’’তি অভিনিৰিস্স ৰোহরতি. এৰং সব্বপদেহি যোজেতব্বং. অতিসারোতি অতিধাৰনং.

৩৩২. তথা তথা ৰোহরতি অপরামসন্তি অম্হাকং জনপদে ভাজনং পাতীতি ৰুচ্চতি, ইমে পন নং পত্তন্তি ৰদন্তীতি ততো পট্ঠায জনপদৰোহারং মুঞ্চিত্ৰা পত্তং পত্তন্তেৰ অপরামসন্তো ৰোহরতি. সেসপদেসুপি এসেৰ নযো.

৩৩৩. ইদানি মরিযাদভাজনীযং করোন্তো তত্র, ভিক্খৰেতিআদিমাহ. তত্থ সরণোতি সরজো সকিলেসো. অরণোতি অরজো নিক্কিলেসো. সুভূতি চ পন, ভিক্খৰেতি অযং থেরো দ্ৰীসু ঠানেসু এতদগ্গং আরুল়্হো ‘‘অরণৰিহারীনং যদিদং সুভূতি, দক্খিণেয্যানং যদিদং সুভূতী’’তি (অ. নি. ১.২০২).

ধম্মসেনাপতি কির ৰত্থুং সোধেতি, সুভূতিত্থেরো দক্খিণং সোধেতি. তথা হি ধম্মসেনাপতি পিণ্ডায চরন্তো গেহদ্ৰারে ঠিতো যাৰ ভিক্খং আহরন্তি, তাৰ পুব্বভাগে পরিচ্ছিন্দিত্ৰা নিরোধং সমাপজ্জতি, নিরোধা ৰুট্ঠায দেয্যধম্মং পটিগ্গণ্হাতি. সুভূতিত্থেরো চ তথেৰ মেত্তাঝানং সমাপজ্জতি, মেত্তাঝানা ৰুট্ঠায দেয্যধম্মং পটিগ্গণ্হাতি. এৰং পন কাতুং সক্কাতি. আম সক্কা, নেৰ অচ্ছরিযঞ্চেতং, যং মহাভিঞ্ঞপ্পত্তা সাৰকা এৰং করেয্যুং. ইমস্মিম্পি হি তম্বপণ্ণিদীপে পোরাণকরাজকালে পিঙ্গলবুদ্ধরক্খিতত্থেরো নাম উত্তরগামং নিস্সায ৰিহাসি. তত্থ সত্ত কুলসতানি হোন্তি, একম্পি তং কুলদ্ৰারং নত্থি, যত্থ থেরো সমাপত্তিং ন সমাপজ্জি. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৰাতি.

পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায

অরণৰিভঙ্গসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.