৪. মেত্তজিত্থেরগাথাৰণ্ণনা
নমো হি তস্স ভগৰতোতি আযস্মতো মেত্তজিত্থেরস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? সো কির অনোমদস্সিস্স ভগৰতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৰা ৰিঞ্ঞুতং পত্তো সাসনে অভিপ্পসন্নো হুত্ৰা বোধিরুক্খস্স ইট্ঠকাহি ৰেদিকং চিনিত্ৰা সুধাপরিকম্মং কারেসি. সত্থা তস্স অনুমোদনং অকাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৰলোকে নিব্বত্তিত্ৰা অপরাপরং পুঞ্ঞানি কত্ৰা দেৰমনুস্সেসু সংসরন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে মগধরট্ঠে অঞ্ঞতরস্স ব্রাহ্মণস্স পুত্তো হুত্ৰা নিব্বত্তি, মেত্তজীতিস্স নামং অহোসি. সো ৰযপ্পত্তো কামেসু আদীনৰং দিস্ৰা তাপসপব্বজ্জং পব্বজিত্ৰা অরঞ্ঞে ৰিহরন্তো বুদ্ধুপ্পাদং সুত্ৰা পুব্বহেতুনা চোদিযমানো সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৰা পৰত্তিনিৰত্তিযো আরব্ভ পঞ্হং পুচ্ছিত্ৰা সত্থারা পঞ্হে ৰিস্সজ্জিতে পটিলদ্ধসদ্ধো পব্বজিত্ৰা ৰিপস্সনং পট্ঠপেত্ৰা অরহত্তং পাপুণি. তেন ৰুত্তং অপদানে (অপ. থের ১.১৫.২৬-৩১) –
‘‘অনোমদস্সীমুনিনো, বোধিৰেদিমকাসহং;
সুধায পিণ্ডং দত্ৰান, পাণিকম্মং অকাসহং.
‘‘দিস্ৰা তং সুকতং কম্মং, অনোমদস্সী নরুত্তমো;
ভিক্খুসঙ্ঘে ঠিতো সত্থা, ইমা গাথা অভাসথ.
‘‘ইমিনা সুধকম্মেন, চেতনাপণিধীহি চ;
সম্পত্তিং অনুভোত্ৰান, দুক্খস্সন্তং করিস্সতি.
‘‘পসন্নমুখৰণ্ণোম্হি, একগ্গো সুসমাহিতো;
ধারেমি অন্তিমং দেহং, সম্মাসম্বুদ্ধসাসনে.
‘‘ইতো কপ্পসতে আসিং, পরিপুণ্ণে অনূনকে;
রাজা সব্বঘনো নাম, চক্কৰত্তী মহব্বলো.
‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.
অরহত্তং পন পত্ৰা সত্থারং থোমেন্তো –
৯৪. ‘‘নমো হি তস্স ভগৰতো, সক্যপুত্তস্স সিরীমতো;
তেনাযং অগ্গপ্পত্তেন, অগ্গধম্মো সুদেসিতো’’তি. – গাথং অভাসি;
তত্থ নমোতি নমক্কারো. হীতি নিপাতমত্তং. তস্সাতি যো সো ভগৰা সমত্তিংসপারমিযো পূরেত্ৰা সব্বকিলেসে ভঞ্জিত্ৰা অনুত্তরং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো, সক্যরাজস্স পুত্তোতি সক্যপুত্তো. অনঞ্ঞসাধারণায পুঞ্ঞসম্পত্তিযা চ সম্ভাৰিতো উত্তমায রূপকাযসিরিযা ধম্মকাযসিরিযা চ সমন্নাগতত্তা সিরীমা, তস্স ভগৰতো সক্যপুত্তস্স সিরীমতো নমো অত্থু, তং নমামীতি অত্থো. তেনাতি তেন ভগৰতা. অযন্তি তস্স ধম্মস্স অত্তনো পচ্চক্খতায ৰদতি. অগ্গপ্পত্তেনাতি অগ্গং সব্বঞ্ঞুতং, সব্বেহি ৰা গুণেহি অগ্গভাৰং সেট্ঠভাৰং পত্তেন. অগ্গধম্মোতি অগ্গো উত্তমো নৰৰিধলোকুত্তরো ধম্মো সুট্ঠু অৰিপরীতং দেসিতো পৰেদিতোতি.
মেত্তজিত্থেরগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.