৬. তণ্হুপ্পাদসুত্তৰণ্ণনা

১০৫. ছট্ঠে তণ্হুপ্পাদাতি এত্থ উপ্পজ্জতি এতেসূতি উপ্পাদা. কা উপ্পজ্জতি? তণ্হা. তণ্হায উপ্পাদা তণ্হুপ্পাদা, তণ্হাৰত্থূনি তণ্হাকারণানীতি অত্থো. যত্থাতি যেসু নিমিত্তভূতেসু. উপ্পজ্জমানাতি উপ্পজ্জনসীলা. চীৰরহেতূতি ‘‘কত্থ মনাপং চীৰরং লভিস্সামী’’তি চীৰরকারণা উপ্পজ্জতি. সেসপদেসুপি এসেৰ নযো. ইতিভৰাভৰহেতূতি এত্থ পন ইতীতি নিদস্সনত্থে নিপাতো. যথা চীৰরাদিহেতু, এৰং ভৰাভৰহেতুপীতি অত্থো. ভৰাভৰাতি চেত্থ পণীতপ্পণীতানি সপ্পিনৰনীতাদীনি অধিপ্পেতানি ভৰতি আরোগ্যং এতেনাতি কত্ৰা. ‘‘সম্পত্তিভৰেসু পণীতপ্পণীততরো ভৰাভৰো’’তিপি ৰদন্তি. ভৰোতি ৰা সম্পত্তি, অভৰোতি ৰিপত্তি. ভৰোতি ৰুড্ঢি, অভৰোতি হানি. তং নিমিত্তঞ্চ তণ্হা উপ্পজ্জতীতি ৰুত্তং ‘‘ভৰাভৰহেতু ৰা’’তি.

গাথা হেট্ঠা ৰুত্তত্থা এৰ. অপিচ তণ্হাদুতিযোতি তণ্হাসহাযো. অযঞ্হি সত্তো অনমতগ্গে সংসারৰট্টে সংসরন্তো ন এককোৰ সংসরতি, তণ্হং পন দুতিযিকং সহাযিকং লভিত্ৰাৰ সংসরতি. তথা হি তং পপাতপাতং অচিন্তেত্ৰা মধুগণ্হনকলুদ্দকং ৰিয অনেকাদীনৰাকুলেসুপি ভৰেসু আনিসংসমেৰ দস্সেন্তী অনত্থজালে সা পরিব্ভমাপেতি. এতমাদীনৰং ঞত্ৰাতি এতং অতীতানাগতপচ্চুপ্পন্নেসু খন্ধেসু ইত্থভাৰঞ্ঞথাভাৰসঞ্ঞিতং আদীনৰং জানিত্ৰা. তণ্হং দুক্খস্স সম্ভৰন্তি ‘‘তণ্হা চাযং ৰট্টদুক্খস্স সম্ভৰো পভৰো কারণ’’ন্তি জানিত্ৰা. এত্তাৰতা চ একস্স ভিক্খুনো ৰিপস্সনং ৰড্ঢেত্ৰা অরহত্তুপ্পত্তি দস্সিতা. ইদানি তং খীণাসৰং থোমেন্তো ‘‘ৰীততণ্হো’’তিআদিমাহ. যং পনেত্থ অৰুত্তং, তং হেট্ঠা ৰুত্তনযমেৰ.

ছট্ঠসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.