২৯. রেৰতত্থেরৰত্থু

যোধ পুঞ্ঞঞ্চাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা পুব্বারামে ৰিহরন্তো রেৰতত্থেরং আরব্ভ কথেসি. ৰত্থু ‘‘গামে ৰা যদি ৰারঞ্ঞে’’তি (ধ. প. ৯৮) গাথাৰণ্ণনায ৰিত্থারিতমেৰ. ৰুত্তঞ্হি তত্থ (ধ. প. অট্ঠ. ১.৯৮) –

পুন একদিৰসং ভিক্খূ কথং সমুট্ঠাপেসুং ‘‘অহো সামণেরস্স লাভো, অহো পুঞ্ঞং, যেন এককেন পঞ্চন্নং ভিক্খুসতানং পঞ্চকূটাগারসতানি কতানী’’তি. সত্থা আগন্ত্ৰা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৰে, এতরহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ইমায নামা’’তি ৰুত্তে, ‘‘ভিক্খৰে, ময্হং পুত্তস্স নেৰ পুঞ্ঞং অত্থি, ন পাপং, উভযমস্স পহীন’’ন্তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –

৪১২. ‘‘যোধ পুঞ্ঞঞ্চ পাপঞ্চ, উভো সঙ্গমুপচ্চগা;

অসোকং ৰিরজং সুদ্ধং, তমহং ব্রূমি ব্রাহ্মণ’’ন্তি.

তত্থ উভোতি দ্ৰেপি পুঞ্ঞানি চ পাপানি চ ছড্ডেত্ৰাতি অত্থো. সঙ্গন্তি রাগাদিভেদং সঙ্গং. উপচ্চগাতি অতিক্কন্তো. ৰট্টমূলকসোকাভাৰেন অসোকং অব্ভন্তরে রাগরজাদীনং অভাৰেন ৰিরজং নিরুপক্কিলেসতায সুদ্ধং তমহং ব্রাহ্মণং ৰদামীতি অত্থো.

দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

রেৰতত্থেরৰত্থু একূনতিংসতিমং.