২. ছব্বগ্গিযৰত্থু

ন তেন পণ্ডিতো হোতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো ছব্বগ্গিযে আরব্ভ কথেসি.

তে কির ৰিহারেপি গামেপি ভত্তগ্গং আকুলং করোন্তা ৰিচরন্তি. অথেকদিৰসে ভিক্খূ গামে ভত্তকিচ্চং কত্ৰা আগতে দহরে সামণেরে চ পুচ্ছিংসু – ‘‘কীদিসং, আৰুসো, ভত্তগ্গ’’ন্তি? ভন্তে, মা পুচ্ছথ, ছব্বগ্গিযা ‘‘মযমেৰ ৰিযত্তা, মযমেৰ পণ্ডিতা, ইমে পহরিত্ৰা সীসে কচৰরং আকিরিত্ৰা নীহরিস্সামা’’তি ৰত্ৰা অম্হে পিট্ঠিযং গহেত্ৰা কচৰরং ওকিরন্তা ভত্তগ্গং আকুলং অকংসূতি. ভিক্খূ সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৰা তমত্থং আরোচেসুং. সত্থা ‘‘নাহং, ভিক্খৰে, বহুং ভাসিত্ৰা পরে ৰিহেঠযমানং ‘পণ্ডিতো’তি ৰদামি, খেমিনং পন অৰেরীনং অভযমেৰ পণ্ডিতোতি ৰদামী’’তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –

২৫৮. ‘‘ন তেন পণ্ডিতো হোতি, যাৰতা বহু ভাসতি;

খেমী অৰেরী অভযো, পণ্ডিতোতি পৰুচ্চতী’’তি.

তত্থ যাৰতাতি যত্তকেন কারণেন সঙ্ঘমজ্ঝাদীসু বহুং কথেতি, তেন পণ্ডিতো নাম ন হোতি. যো পন সযং খেমী পঞ্চন্নং ৰেরানং অভাৰেন অৰেরী নিব্ভযো, যং ৰা আগম্ম মহাজনস্স ভযং ন হোতি, সো পণ্ডিতো নাম হোতীতি অত্থো.

দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

ছব্বগ্গিযৰত্থু দুতিযং.