৬. অঞ্ঞতরব্রাহ্মণৰত্থু
তণ্হায জাযতীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো অঞ্ঞতরং ব্রাহ্মণং আরব্ভ কথেসি.
সো কির মিচ্ছাদিট্ঠিকো একদিৰসং নদীতীরং গন্ত্ৰা খেত্তং সোধেতি. সত্থা তস্স উপনিস্সযসম্পত্তিং দিস্ৰা তস্স সন্তিকং অগমাসি. সো সত্থারং দিস্ৰাপি সামীচিকম্মং অকত্ৰা তুণ্হী অহোসি. অথ নং সত্থা পুরেতরং আলপিত্ৰা, ‘‘ব্রাহ্মণ, কিং করোসী’’তি আহ. ‘‘খেত্তং, ভো গোতম, সোধেমী’’তি. সত্থা এত্তকমেৰ ৰত্ৰা গতো. পুনদিৰসেপি তস্স খেত্তং কসিতুং আগতস্স সন্তিকং গন্ত্ৰা, ‘‘ব্রাহ্মণ, কিং করোসী’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘খেত্তং কসামি, ভো গোতমা’’তি সুত্ৰা পক্কামি. পুনদিৰসাদীসুপি তথেৰ গন্ত্ৰা পুচ্ছিত্ৰা, ‘‘ভো গোতম, খেত্তং ৰপামি নিদ্দেমি রক্খামী’’তি সুত্ৰা পক্কামি. অথ নং একদিৰসং ব্রাহ্মণো আহ – ‘‘ভো গোতম, ত্ৰং মম খেত্তসোধনদিৰসতো পট্ঠায আগতো. সচে মে সস্সং সম্পজ্জিস্সতি, তুয্হম্পি সংৰিভাগং করিস্সামি, তুয্হং অদত্ৰা সযং ন খাদিস্সামি, ইতো দানি পট্ঠায ত্ৰং মম সহাযো’’তি.
অথস্স অপরেন সমযেন সস্সং সম্পজ্জি, তস্স ‘‘সম্পন্নং মে সস্সং, স্ৰে দানি লাযাপেস্সামী’’তি লাযনত্থং কত্তব্বকিচ্চস্স রত্তিং মহামেঘো ৰস্সিত্ৰা সব্বং সস্সং হরি, খেত্তং তচ্ছেত্ৰা ঠপিতসদিসং অহোসি. সত্থা পন পঠমদিৰসংযেৰ ‘‘তং সস্সং ন সম্পজ্জিস্সতী’’তি অঞ্ঞাসি. ব্রাহ্মণো পাতোৰ ‘‘খেত্তং ওলোকেস্সামী’’তি গতো তুচ্ছং খেত্তং দিস্ৰা উপ্পন্নবলৰসোকো চিন্তেসি – ‘‘সমণো গোতমো মম খেত্তসোধনকালতো পট্ঠায আগতো, অহম্পি নং ‘ইমস্মিং সস্সে নিপ্ফন্নে তুয্হম্পি সংৰিভাগং করিস্সামি, তুয্হং অদত্ৰা সযং ন খাদিস্সামি, ইতো পট্ঠায দানি ত্ৰং মম সহাযো’তি অৰচং. সোপি মে মনোরথো মত্থকং ন পাপুণী’’তি আহারূপচ্ছেদং কত্ৰা মঞ্চকে নিপজ্জি. অথস্স সত্থা গেহদ্ৰারং অগমাসি. সো সত্থু আগমনং সুত্ৰা ‘‘সহাযং মে আনেত্ৰা ইধ নিসীদাপেথা’’তি আহ. পরিজনো তথা অকাসি. সত্থা নিসীদিত্ৰা ‘‘কহং ব্রাহ্মণো’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘গব্ভে নিপন্নো’’তি ৰুত্তে ‘‘পক্কোসথ ন’’ন্তি পক্কোসাপেত্ৰা আগন্ত্ৰা একমন্তং নিসিন্নং আহ ‘‘কিং, ব্রাহ্মণা’’তি? ভো গোতম, তুম্হে মম খেত্তসোধনদিৰসতো পট্ঠায আগতা, অহম্পি ‘‘সস্সে নিপ্ফন্নে তুম্হাকং সংৰিভাগং করিস্সামী’’তি অৰচং. সো মে মনোরথো অনিপ্ফন্নো, তেন মে সোকো উপ্পন্নো, ভত্তম্পি মে নচ্ছাদেতীতি. অথ নং সত্থা ‘‘জানাসি পন, ব্রাহ্মণ, কিং তে নিস্সায সোকো উপ্পন্নো’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ন জানামি, ভো গোতম, ত্ৰং পন জানাসী’’তি ৰুত্তে, ‘‘আম, ব্রাহ্মণ, উপ্পজ্জমানো সোকো ৰা ভযং ৰা তণ্হং নিস্সায উপ্পজ্জতী’’তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –
২১৬. ‘‘তণ্হায জাযতী সোকো, তণ্হায জাযতী ভযং;
তণ্হায ৰিপ্পমুত্তস্স, নত্থি সোকো কুতো ভয’’ন্তি.
তত্থ তণ্হাযাতি ছদ্ৰারিকায তণ্হায, এতং তণ্হং নিস্সায উপ্পজ্জতীতি অত্থো.
দেসনাৰসানে ব্রাহ্মণো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহীতি.
অঞ্ঞতরব্রাহ্মণৰত্থু ছট্ঠং.