৯. কস্সপদসবলস্স সুৰণ্ণচেতিযৰত্থু

পূজারহেতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা চারিকং চরমানো কস্সপদসবলস্স সুৰণ্ণচেতিযং আরব্ভ কথেসি.

তথাগতো সাৰত্থিতো নিক্খমিত্ৰা অনুপুব্বেন বারাণসিং গচ্ছন্তো অন্তরামগ্গে তোদেয্যগামস্স সমীপে মহাভিক্খুসঙ্ঘপরিৰারো অঞ্ঞতরং দেৰট্ঠানং সম্পাপুণি. তত্র নিসিন্নো সুগতো ধম্মভণ্ডাগারিকং পেসেত্ৰা অৰিদূরে কসিকম্মং করোন্তং ব্রাহ্মণং পক্কোসাপেসি. সো ব্রাহ্মণো আগন্ত্ৰা তথাগতং অনভিৰন্দিত্ৰা তমেৰ দেৰট্ঠানং ৰন্দিত্ৰা অট্ঠাসি. সুগতোপি ‘‘ইমং পদেসং কিন্তি মঞ্ঞসি ব্রাহ্মণা’’তি আহ. অম্হাকং পৰেণিযা আগতচেতিযট্ঠানন্তি ৰন্দামি, ভো গোতমাতি. ‘‘ইমং ঠানং ৰন্দন্তেন তযা সাধু কতং ব্রাহ্মণা’’তি সুগতো তং সম্পহংসেসি. তং সুত্ৰা ভিক্খূ ‘‘কেন নু খো কারণেন ভগৰা এৰং সম্পহংসেসী’’তি সংসযং সঞ্জনেসুং. ততো তথাগতো তেসং সংসযমপনেতুং মজ্ঝিমনিকাযে ঘটিকারসুত্তন্তং (ম. নি. ২.২৮২ আদযো) ৰত্ৰা ইদ্ধানুভাৰেন কস্সপদসবলস্স যোজনুব্বেধং কনকচেতিযং অপরঞ্চ কনকচেতিযং আকাসে নিম্মিনিত্ৰা মহাজনং দস্সেত্ৰা, ‘‘ব্রাহ্মণ, এৰংৰিধানং পূজারহানং পূজা যুত্ততরাৰা’’তি ৰত্ৰা মহাপরিনিব্বানসুত্তে (দী. নি. ২.২০৬) দস্সিতনযেনেৰ বুদ্ধাদিকে চত্তারো থূপারহে পকাসেত্ৰা সরীরচেতিযং উদ্দিস্সচেতিযং পরিভোগচেতিযন্তি তীণি চেতিযানি ৰিসেসতো পরিদীপেত্ৰা ইমা গাথা অভাসি –

১৯৫. ‘‘পূজারহে পূজযতো, বুদ্ধে যদি চ সাৰকে;

পপঞ্চসমতিক্কন্তে, তিণ্ণসোকপরিদ্দৰে.

১৯৬. ‘‘তে তাদিসে পূজযতো, নিব্বুতে অকুতোভযে;

ন সক্কা পুঞ্ঞং সঙ্খাতুং, ইমেত্তমপি কেনচী’’তি. (অপ. থের ১.১০.১-২);

তত্থ পূজিতুং অরহা পূজারহা, পূজিতুং যুত্তাতি অত্থো. পূজারহে পূজযতোতি অভিৰাদনাদীহি চ চতূহি চ পচ্চযেহি পূজেন্তস্স. পূজারহে দস্সেতি বুদ্ধেতিআদিনা. বুদ্ধেতি সম্মাসম্বুদ্ধে. যদীতি যদি ৰা, অথ ৰাতি অত্থো. তত্থ পচ্চেকবুদ্ধেতি কথিতং হোতি, সাৰকে চ. পপঞ্চসমতিক্কন্তেতি সমতিক্কন্ততণ্হাদিট্ঠিমানপপঞ্চে. তিণ্ণসোকপরিদ্দৰেতি অতিক্কন্তসোকপরিদ্দৰে, ইমে দ্ৰে অতিক্কন্তেতি অত্থো. এতেহি পূজারহত্তং দস্সিতং.

তেতি বুদ্ধাদযো. তাদিসেতি ৰুত্তগহণৰসেন. নিব্বুতেতি রাগাদিনিব্বুতিযা. নত্থি কুতোচি ভৰতো ৰা আরম্মণতো ৰা এতেসং ভযন্তি অকুতোভযা, তে অকুতোভযে. ন সক্কা পুঞ্ঞং সঙ্খাতুন্তি পুঞ্ঞং গণেতুং ন সক্কা. কথন্তি চে? ইমেত্তমপি কেনচীতি ইমং এত্তকং, ইমং এত্তকন্তি কেনচীতি অপিসদ্দো ইধ সম্বন্ধিতব্বো, কেনচি পুগ্গলেন মানেন ৰা. তত্থ পুগ্গলেনাতি তেন ব্রহ্মাদিনা. মানেনাতি তিৰিধেন মানেন তীরণেন ধারণেন পূরণেন ৰা. তীরণং নাম ইদং এত্তকন্তি নযতো তীরণং. ধারণন্তি তুলায ধারণং. পূরণং নাম অড্ঢপসতপত্থনাল়িকাদিৰসেন পূরণং. কেনচি পুগ্গলেন ইমেহি তীহি মানেহি বুদ্ধাদিকে পূজযতো পুঞ্ঞং ৰিপাকৰসেন গণেতুং ন সক্কা পরিযন্তরহিততোতি দ্ৰীসু ঠানেসু পূজযতো কিং দানং পঠমং ধরমানে বুদ্ধাদী পূজযতো ন সক্কা পুঞ্ঞং সঙ্খাতুং, পুন তে তাদিসে কিলেসপরিনিব্বাননিমিত্তেন খন্ধপরিনিব্বানেন নিব্বুতেপি পূজযতো ন সক্কা সঙ্খাতুন্তি ভেদা যুজ্জন্তি. তেন হি ৰিমানৰত্থুম্হি –

‘‘তিট্ঠন্তে নিব্বুতে চাপি, সমে চিত্তে সমং ফলং;

চেতোপণিধিহেতু হি, সত্তা গচ্ছন্তি সুগ্গতি’’ন্তি. (ৰি. ৰ. ৮০৬);

দেসনাৰসানে সো ব্রাহ্মণো সোতাপন্নো অহোসীতি. যোজনিকং কনকচেতিযং সত্তাহমাকাসেৰ অট্ঠাসি, মহন্তেন সমাগমো চাহোসি, সত্তাহং চেতিযং নানপ্পকারেন পূজেসুং. ততো ভিন্নলদ্ধিকানং লদ্ধিভেদো জাতো, বুদ্ধানুভাৰেন তং চেতিযং সকট্ঠানমেৰ গতং, তত্থেৰ তংখণে মহন্তং পাসাণচেতিযং অহোসি. তস্মিং সমাগমে চতুরাসীতিযা পাণসহস্সানং ধম্মাভিসমযো অহোসীতি.

কস্সপদসবলস্স সুৰণ্ণচেতিযৰত্থু নৰমং.

বুদ্ধৰগ্গৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.

চুদ্দসমো ৰগ্গো.

পঠমভাণৰারং নিট্ঠিতং.