৮. সম্বহুলভিক্খুৰত্থু
সুখো বুদ্ধানন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো সম্বহুলানং ভিক্খূনং কথং আরব্ভ কথেসি.
একদিৰসঞ্হি পঞ্চসতভিক্খূ উপট্ঠানসালাযং নিসিন্না, ‘‘আৰুসো, কিং নু খো ইমস্মিং লোকে সুখ’’ন্তি কথং সমুট্ঠাপেসুং? তত্থ কেচি ‘‘রজ্জসুখসদিসং সুখং নাম নত্থী’’তি আহংসু. কেচি কামসুখসদিসং, কেচি ‘‘সালিমংসভোজনাদিসদিসং সুখং নাম নত্থী’’তি আহংসু. সত্থা তেসং নিসিন্নট্ঠানং গন্ত্ৰা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৰে, এতরহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ইমায নামা’’তি ৰুত্তে, ‘‘ভিক্খৰে, কিং কথেথ? ইদঞ্হি সব্বম্পি সুখং ৰট্টদুক্খপরিযাপন্নমেৰ, ইমস্মিং লোকে বুদ্ধুপ্পাদো ধম্মস্সৰনং, সঙ্ঘসামগ্গী, সম্মোদমানভাৰোতি ইদমেৰ সুখ’’ন্তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –
১৯৪. ‘‘সুখো বুদ্ধানমুপ্পাদো, সুখা সদ্ধম্মদেসনা;
সুখা সঙ্ঘস্স সামগ্গী, সমগ্গানং তপো সুখো’’তি.
তত্থ বুদ্ধানমুপ্পাদোতি যস্মা বুদ্ধা উপ্পজ্জমানা মহাজনং রাগকন্তারাদীহি তারেন্তি, তস্মা বুদ্ধানং উপ্পাদো সুখো উত্তমো. যস্মা সদ্ধম্মদেসনং আগম্ম জাতিআদিধম্মা সত্তা জাতিআদীহি মুচ্চন্তি, তস্মা সদ্ধম্মদেসনা সুখা. সামগ্গীতি সমচিত্ততা, সাপি সুখা এৰ. সমগ্গানং পন একচিত্তানং যস্মা বুদ্ধৰচনং ৰা উগ্গণ্হিতুং ধুতঙ্গানি ৰা পরিহরিতুং সমণধম্মং ৰা কাতুং সক্কা, তস্মা সমগ্গানং তপো সুখোতি ৰুত্তং. তেনেৰাহ – ‘‘যাৰকীৰঞ্চ, ভিক্খৰে, ভিক্খূ সমগ্গা সন্নিপতিস্সন্তি, সম্মগ্গা ৰুট্ঠহিস্সন্তি, সমগ্গা সঙ্ঘকরণীযানি করিস্সন্তি, ৰুদ্ধিযেৰ, ভিক্খৰে, ভিক্খূনং পাটিকঙ্খা, নো পরিহানী’’তি (দী. নি. ২.১৩৬).
দেসনাৰসানে তে ভিক্খূ অরহত্তে পতিট্ঠহিংসু, মহাজনস্সাপি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.
সম্বহুলভিক্খুৰত্থু অট্ঠমং.