৭. সঙ্ঘভেদপরিসক্কনৰত্থু

সুকরানীতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা ৰেল়ুৰনে ৰিহরন্তো সঙ্ঘভেদপরিসক্কনং আরব্ভ কথেসি.

একদিৰসঞ্হি দেৰদত্তো সঙ্ঘভেদায পরিসক্কন্তো আযস্মন্তং আনন্দং পিণ্ডায চরন্তং দিস্ৰা অত্তনো অধিপ্পাযং আরোচেসি. তং সুত্ৰা থেরো সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৰা ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘ইধাহং, ভন্তে, পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায রাজগহং পিণ্ডায পাৰিসিং. অদ্দসা খো মং, ভন্তে, দেৰদত্তো রাজগহে পিণ্ডায চরন্তং. দিস্ৰা যেনাহং তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৰা মং এতদৰোচ – ‘অজ্জতগ্গে দানাহং, আৰুসো আনন্দ, অঞ্ঞত্রেৰ ভগৰতা অঞ্ঞত্র ভিক্খুসঙ্ঘেন উপোসথং করিস্সামি সঙ্ঘকম্মঞ্চা’তি. অজ্জ ভগৰা দেৰদত্তো সঙ্ঘং ভিন্দিস্সতি, উপোসথঞ্চ করিস্সতি সঙ্ঘকম্মানি চা’’তি. এৰং ৰুত্তে সত্থা –

‘‘সুকরং সাধুনা সাধু, সাধু পাপেন দুক্করং;

পাপং পাপেন সুকরং, পাপমরিযেহি দুক্কর’’ন্তি. (উদা. ৪৮) –

ইমং উদানং উদানেত্ৰা, ‘‘আনন্দ, অত্তনো অহিতকম্মং নাম সুকরং, হিতকম্মমেৰ দুক্কর’’ন্তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –

১৬৩. ‘‘সুকরানি অসাধূনি, অত্তনো অহিতানি চ;

যং ৰে হিতঞ্চ সাধুঞ্চ, তং ৰে পরমদুক্কর’’ন্তি.

তস্সত্থো – যানি কম্মানি অসাধূনি সাৰজ্জানি অপাযসংৰত্তনিকত্তাযেৰ অত্তনো অহিতানি চ হোন্তি, তানি সুকরানি. যং পন সুগতিসংৰত্তনিকত্তা অত্তনো হিতঞ্চ অনৰজ্জত্থেন সাধুঞ্চ সুগতিসংৰত্তনিকঞ্চেৰ নিব্বানসংৰত্তনিকঞ্চ কম্মং, তং পাচীননিন্নায গঙ্গায উব্বত্তেত্ৰা পচ্ছামুখকরণং ৰিয অতিদুক্করন্তি.

দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

সঙ্ঘভেদপরিসক্কনৰত্থু সত্তমং.