পঞ্হসমোধানৰণ্ণনা
৩৪৯. ইধ পন ঠত্ৰা পঞ্হা সমোধানেতব্বা. ইমস্মিঞ্হি সুত্তে এককৰসেন দ্ৰে পঞ্হা কথিতা. দুকৰসেন সত্ততি. তিকৰসেন অসীতিসতং. চতুক্কৰসেন দ্ৰেসতানি. পঞ্চকৰসেন তিংসসতং. ছক্কৰসেন বাত্তিংসসতং. সত্তকৰসেন অট্ঠনৰুতি. অট্ঠকৰসেন অট্ঠাসীতি. নৰকৰসেন চতুপণ্ণাস. দসকৰসেন সমসট্ঠীতি এৰং সহস্সং চুদ্দস পঞ্হা কথিতা.
ইমঞ্হি সুত্তন্তং ঠপেত্ৰা তেপিটকে বুদ্ধৰচনে অঞ্ঞো সুত্তন্তো এৰং বহুপঞ্হপটিমণ্ডিতো নত্থি. ভগৰা ইমং সুত্তন্তং আদিতো পট্ঠায সকলং সুত্ৰা চিন্তেসি – ‘‘ধম্মসেনাপতি সারিপুত্তো বুদ্ধবলং দীপেত্ৰা অপ্পটিৰত্তিযং সীহনাদং নদতি. সাৰকভাসিতোতি ৰুত্তে ওকপ্পনা ন হোতি, জিনভাসিতোতি ৰুত্তে হোতি, তস্মা জিনভাসিতং কত্ৰা দেৰমনুস্সানং ওকপ্পনং ইমস্মিং সুত্তন্তে উপ্পাদেস্সামী’’তি. ততো ৰুট্ঠায সাধুকারং অদাসি. তেন ৰুত্তং ‘‘অথ খো ভগৰা ৰুট্ঠহিত্ৰা আযস্মন্তং সারিপুত্তং আমন্তেসি, সাধু, সাধু, সারিপুত্ত, সাধু খো ত্ৰং সারিপুত্ত, ভিক্খূনং সঙ্গীতিপরিযাযং অভাসী’’তি.
তত্থ সঙ্গীতিপরিযাযন্তি সামগ্গিযা কারণং. ইদং ৰুত্তং হোতি – ‘‘সাধু, খো ত্ৰং, সারিপুত্ত, মম সব্বঞ্ঞুতঞ্ঞাণেন সংসন্দিত্ৰা ভিক্খূনং সামগ্গিরসং অভাসী’’তি. সমনুঞ্ঞো সত্থা অহোসীতি অনুমোদনেন সমনুঞ্ঞো অহোসি. এত্তকেন অযং সুত্তন্তো জিনভাসিতো নাম জাতো. দেসনাপরিযোসানে ইমং সুত্তন্তং মনসিকরোন্তা তে ভিক্খূ অরহত্তং পাপুণিংসূতি.
সুমঙ্গলৰিলাসিনিযা দীঘনিকাযট্ঠকথায
সঙ্গীতিসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.