সোণদণ্ডউপাসকত্তপটিৰেদনাকথা
৩১৯-৩২২. স্ৰাতনাযাতি পদস্স অত্থো অজ্জতনাযাতি এত্থ ৰুত্তনযেনেৰ ৰেদিতব্বো. তেন মং সা পরিসা পরিভৰেয্যাতি তেন তুম্হে দূরতোৰ দিস্ৰা আসনা ৰুট্ঠিতকারণেন মং সা পরিসা – ‘‘অযং সোণদণ্ডো পচ্ছিমৰযে ঠিতো মহল্লকো, গোতমো পন দহরো যুৰা নত্তাপিস্স নপ্পহোতি, সো নাম অত্তনো নত্তুমত্তভাৰম্পি অপ্পত্তস্স আসনা ৰুট্ঠাতী’’তি পরিভৰেয্য. আসনা মে তং ভৰং গোতমো পচ্চুট্ঠানন্তি মম অগারৰেন অৰুট্ঠানং নাম নত্থি, ভোগনাসনভযেন পন ন ৰুট্ঠহিস্সামি, তং তুম্হে হি চেৰ মযা চ ঞাতুং ৰট্টতি. তস্মা আসনা মে এতং ভৰং গোতমো পচ্চুট্ঠানং ধারেতূতি, ইমিনা কির সদিসো কুহকো দুল্লভো, ভগৰতি পনস্স অগারৰং নাম নত্থি, তস্মা ভোগনাসনভযা কুহনৰসেন এৰং ৰদতি. পরপদেসুপি এসেৰ নযো. ধম্মিযা কথাযাতিআদীসু তঙ্খণানুরূপায ধম্মিযা কথায দিট্ঠধম্মিকসম্পরাযিকং অত্থং সন্দস্সেত্ৰা কুসলে ধম্মে সমাদপেত্ৰা গণ্হাপেত্ৰা. তত্থ নং সমুত্তেজেত্ৰা সউস্সাহং কত্ৰা তায চ সউস্সাহতায অঞ্ঞেহি চ ৰিজ্জমানগুণেহি সম্পহংসেত্ৰা ধম্মরতনৰস্সং ৰস্সিত্ৰা উট্ঠাযাসনা পক্কামি. ব্রাহ্মণো পন অত্তনো কুহকতায এৰম্পি ভগৰতি ধম্মৰস্সং ৰস্সিতে ৰিসেসং নিব্বত্তেতুং নাসক্খি. কেৰলমস্স আযতিং নিব্বানত্থায ৰাসনাভাগিযায চ সব্বা পুরিমপচ্ছিমকথা অহোসীতি.
ইতি সুমঙ্গলৰিলাসিনিযা দীঘনিকাযট্ঠকথাযং
সোণদণ্ডসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.