পিযৰিপ্পযোগনিদ্দেসো
২০০. পিযৰিপ্পযোগনিদ্দেসো ৰুত্তপটিপক্খনযেন ৰেদিতব্বো. মাতা ৰাতিআদি পনেত্থ অত্থকামে সরূপেন দস্সেতুং ৰুত্তং. তত্থ মমাযতীতি মাতা. পিযাযতীতি পিতা. ভজতীতি ভাতা. তথা ভগিনী. মেত্তাযন্তীতি মিত্তা, মিনন্তীতি ৰা মিত্তা; সব্বগুয্হেসু অন্তো পক্খিপন্তীতি অত্থো. কিচ্চকরণীযেসু সহভাৰট্ঠেন অমা হোন্তীতি অমচ্চা. অযং অম্হাকং অজ্ঝত্তিকোতি এৰং জানন্তি ঞাযন্তীতি ৰা ঞাতী. লোহিতেন সম্বন্ধাতি সালোহিতা. এৰমেতানি পদানি অত্থতো ৰেদিতব্বানি. অযং ৰুচ্চতীতি অযং পিযেহি ৰিপ্পযোগো নাম কথিযতি. সো ইট্ঠৰত্থুৰিযোগলক্খণো, সোকুপ্পাদনরসো, ব্যসনপচ্চুপট্ঠানো.
সো অত্থতো একো ধম্মো নাম নত্থি. কেৰলং পিযৰিপ্পযুত্তানং দুৰিধস্সাপি দুক্খস্স ৰত্থুভাৰতো দুক্খোতি ৰুত্তো. ইট্ঠানি হি ৰত্থূনি ৰিযুজ্জমানানি সরীরস্স সোসনমিলাপনাদিভাৰেন কাযিকম্পি দুক্খং উপ্পাদেন্তি, ‘যম্পি নো অহোসি, তম্পি নো নত্থী’তি অনুসোচাপনতো মানসম্পি. তেনেতং ৰুচ্চতি –
ঞাতিধনাদিৰিযোগা, সোকসরসমপ্পিতা ৰিতুজ্জন্তি;
বালা যতো ততো যং, দুক্খোতি মতো পিযৰিযোগোতি.