৬. ঞাণকথাৰণ্ণনা

৮৭৬-৮৭৭. ইদানি ঞাণকথা নাম হোতি. তত্থ ধম্মচক্কপ্পৰত্তনে দ্ৰাদসাকারঞাণং সন্ধায ‘‘দ্ৰাদসৰত্থুকং ঞাণং লোকুত্তর’’ন্তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি পুব্বসেলিযানং, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৰাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতরস্স. অথ নং ‘‘সচে তং দ্ৰাদসৰত্থুকং, দ্ৰাদসহি মগ্গঞাণেহি ভৰিতব্ব’’ন্তি চোদেতুং দ্ৰাদসাতিআদিমাহ. ইতরো মগ্গস্স একত্তং সন্ধায পটিক্খিপতি, একেকস্মিং সচ্চে সচ্চঞাণকিচ্চঞাণকতঞাণানং ৰসেন ঞাণনানত্তং সন্ধায পটিজানাতি. দ্ৰাদস সোতাপত্তিমগ্গাতিআদীসুপি এসেৰ নযো. ননু ৰুত্তং ভগৰতাতি সুত্তং সদ্ধিং পুব্বভাগপরভাগেহি ঞাণনানত্তং দীপেতি, ন অরিযমগ্গস্স দ্ৰাদস ঞাণতং. তস্মা অসাধকন্তি.

ঞাণকথাৰণ্ণনা.

ৰীসতিমো ৰগ্গো.

চতুত্থপণ্ণাসকো সমত্তো.