৫. একমগ্গকথাৰণ্ণনা
৮১০-৮১১. ইদানি একমগ্গকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং বুদ্ধে ভগৰতি অযোনিসো পেমৰসেনেৰ ‘‘ভগৰা সোতাপন্নো হুত্ৰা সকদাগামী, সকদাগামী হুত্ৰা অনাগামী, অনাগামী হুত্ৰা অরহত্তং সচ্ছাকাসি, একেনেৰ পন অরিযমগ্গেন চত্তারি ফলানি সচ্ছাকাসী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি তেসঞ্ঞেৰ; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৰাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতরস্স. অথ নং চতূহি ফলেহি সদ্ধিং উপ্পন্নানং চতুন্নং ফস্সাদীনং একতো সমোধানৰসেন চোদেতুং চতুন্নং ফস্সানন্তিআদিমাহ. সোতাপত্তিমগ্গেনাতিআদি ‘‘কতরমগ্গেন সচ্ছিকরোতী’’তি পুচ্ছনত্থং ৰুত্তং. অরহত্তমগ্গেনাতি চ ৰুত্তে তেন সক্কাযদিট্ঠিআদীনং পহানাভাৰৰসেন চোদেতি. ভগৰা সোতাপন্নোতি বুদ্ধভূতস্স সোতাপন্নভাৰো নত্থীতি পটিক্খিপতি. পরতো পঞ্হদ্ৰযেপি এসেৰ নযো. সেসমেত্থ যথাপাল়িমেৰ নিয্যাতীতি.
একমগ্গকথাৰণ্ণনা.