১০. মহাপদেসসুত্তৰণ্ণনা

১৮০. দসমে ভোগনগরে ৰিহরতীতি পরিনিব্বানসমযে চারিকং চরন্তো তং নগরং পত্ৰা তত্থ ৰিহরতি. আনন্দচেতিযেতি আনন্দযক্খস্স ভৰনট্ঠানে পতিট্ঠিতৰিহারে. মহাপদেসেতি মহাওকাসে মহাঅপদেসে ৰা, বুদ্ধাদযো মহন্তে মহন্তে অপদিসিত্ৰা ৰুত্তানি মহাকারণানীতি অত্থো. নেৰ অভিনন্দিতব্বন্তি হট্ঠতুট্ঠেহি সাধুকারং দত্ৰা পুব্বেৰ ন সোতব্বং. এৰং কতে হি পচ্ছা ‘‘ইদং ন সমেতী’’তি ৰুচ্চমানোপি ‘‘কিং পুব্বেৰ অযং ধম্মো, ইদানি ন ধম্মো’’তি ৰত্ৰা লদ্ধিং ন ৰিস্সজ্জেতি. নপ্পটিক্কোসিতব্বন্তি ‘‘কিং এস বালো ৰদতী’’তি এৰং পুব্বেৰ ন ৰত্তব্বং. এৰং ৰুত্তে হি ৰত্তুং যুত্তম্পি ন ৰক্খতি. তেনাহ – অনভিনন্দিত্ৰা অপ্পটিক্কোসিত্ৰাতি. পদব্যঞ্জনানীতি পদসঙ্খাতানি ব্যঞ্জনানি. সাধুকং উগ্গহেত্ৰাতি ‘‘ইমস্মিং ঠানে পাল়ি ৰুত্তা, ইমস্মিং ঠানে অত্থো ৰুত্তো, ইমস্মিং ঠানে অনুসন্ধি কথিতা, ইমস্মিং ঠানে পুব্বাপরং কথিত’’ন্তি সুট্ঠু গহেত্ৰা. সুত্তে ওতারেতব্বানীতি সুত্তে ওতরিতব্বানি. ৰিনযে সন্দস্সেতব্বানীতি ৰিনযে সংসন্দেতব্বানি.

এত্থ চ সুত্তন্তি ৰিনযো ৰুত্তো. যথাহ – ‘‘কত্থ পটিক্খিত্তং, সাৰত্থিযং সুত্তৰিভঙ্গে’’তি (চূল়ৰ. ৪৫৭) ৰিনযোতি খন্ধকো. যথাহ – ‘‘ৰিনযাতিসারে’’তি. এৰং ৰিনযপিটকম্পি ন পরিযাদিযতি. উভতোৰিভঙ্গা পন সুত্তং, খন্ধকপরিৰারা ৰিনযোতি এৰং ৰিনযপিটকং পরিযাদিযতি. অথ ৰা সুত্তন্তপিটকং সুত্তং, ৰিনযপিটকং ৰিনযোতি এৰং দ্ৰেযেৰ পিটকানি পরিযাদিযন্তি. সুত্তন্তাভিধম্মপিটকানি ৰা সুত্তং, ৰিনযপিটকং ৰিনযোতি এৰম্পি তীণি পিটকানি ন তাৰ পরিযাদিযন্তি. অসুত্তনামকঞ্হি বুদ্ধৰচনং নাম অত্থি. সেয্যথিদং – জাতকং পটিসম্ভিদা নিদ্দেসো সুত্তনিপাতো ধম্মপদং উদানং ইতিৰুত্তকং ৰিমানৰত্থু পেতৰত্থু থেরগাথা থেরীগাথা অপদানন্তি.

সুদিন্নত্থেরো পন ‘‘অসুত্তনামকং বুদ্ধৰচনং নত্থী’’তি তং সব্বং পটিক্খিপিত্ৰা ‘‘তীণি পিটকানি সুত্তং, ৰিনযো পন কারণ’’ন্তি আহ. ততো তং কারণং দস্সেন্তো ইদং সুত্তমাহরি –

‘‘যে খো ত্ৰং, গোতমি, ধম্মে জানেয্যাসি, ইমে ধম্মা সরাগায সংৰত্তন্তি নো ৰিরাগায, সংযোগায সংৰত্তন্তি নো ৰিসংযোগায, সউপাদানায সংৰত্তন্তি নো অনুপাদানায, মহিচ্ছতায সংৰত্তন্তি নো অপ্পিচ্ছতায, অসন্তুট্ঠিযা সংৰত্তন্তি নো সন্তুট্ঠিযা, কোসজ্জায সংৰত্তন্তি নো ৰীরিযারম্ভায, সঙ্গণিকায সংৰত্তন্তি নো পৰিৰেকায, আচযায সংৰত্তন্তি নো অপচযায. একংসেন, গোতমি, জানেয্যাসি ‘নেসো ধম্মো নেসো ৰিনযো নেতং সত্থু সাসন’ন্তি.

‘‘যে চ খো ত্ৰং, গোতমি, ধম্মে জানেয্যাসি, ইমে ধম্মা ৰিরাগায সংৰত্তন্তি নো সরাগায, ৰিসংযোগায সংৰত্তন্তি নো সংযোগায. অনুপাদানায সংৰত্তন্তি নো সউপাদানায, অপ্পিচ্ছতায সংৰত্তন্তি নো মহিচ্ছতায, সন্তুট্ঠিযা সংৰত্তন্তি নো অসন্তুট্ঠিযা, ৰীরিযারম্ভায সংৰত্তন্তি নো কোসজ্জায, পৰিৰেকায সংৰত্তন্তি নো সঙ্গণিকায, অপচযায সংৰত্তন্তি নো আচযায. একংসেন, গোতমি, জানেয্যাসি ‘এসো ধম্মো এসো ৰিনযো এতং সত্থু সাসন’’’ন্তি (চূল়ৰ. ৪০৬; অ. নি. ৮.৫৩).

তস্মা সুত্তেতি তেপিটকবুদ্ধৰচনে ওতারেতব্বানি. ৰিনযেতি এতস্মিং রাগাদিৰিনযকারণে সংসন্দেতব্বানীতি অযমেত্থ অত্থো. ন চেৰ সুত্তে ওতরন্তীতি সুত্তপটিপাটিযা কত্থচি অনাগন্ত্ৰা ছল্লিং উট্ঠপেত্ৰা গুল়্হৰেস্সন্তর-গুল়্হউম্মগ্গ-গুল়্হৰিনযৰেদল্লপিটকানং অঞ্ঞতরতো আগতানি পঞ্ঞাযন্তীতি অত্থো. এৰং আগতানি হি রাগাদিৰিনযে চ অপঞ্ঞাযমানানি ছড্ডেতব্বানি হোন্তি. তেন ৰুত্তং – ‘‘ইতি হিদং, ভিক্খৰে, ছড্ডেয্যাথা’’তি. এতেনুপাযেন সব্বত্থ অত্থো ৰেদিতব্বো. ইদং, ভিক্খৰে, চতুত্থং মহাপদেসং ধারেয্যাথাতি ইমং, ভিক্খৰে, চতুত্থং ধম্মস্স পতিট্ঠানোকাসং ধারেয্যাথাতি.

সঞ্চেতনিযৰগ্গো ততিযো.