১১৯. অভূ

ননু চ অভৰনন্নাম সব্বথা অনুপ্পত্তিযা ৰা অৰত্থন্তরেন ৰা, তথা সত্যভূতসদ্দো-নুপ্পন্নমত্তৰচনোপীতি কথমভূতসদ্দো-ৰত্থন্তরে নাভূতে ৰুত্তোচ্চাহ- ‘অভূতস্সি’চ্চাদি. কথমৰত্থাৰ তসদ্দেন পরামসীযতীতি চে অভূতসদ্দো যদ্যনুপ্পন্নৰাচী সিযা, তদা তসদ্দপ্প যোগোযেৰ ন সিযা… তসদ্দেনাভূতস্সেৰ গহণতো, অভূতভাৰেচ্চাদিনা সুত্তিতং সিযা, তেন তসদ্দপ্পযোগসামত্থিযা অৰত্থাৰ তসদ্দেন পরামসীযতি, তপ্পরামট্ঠঞ্চাৰত্থন্তরমভূত সদ্দো অপেক্খতে, তেনাহ- ‘তব্ভাৰেতিৰচনা’ইচ্চাদি. ভৰনং ভাৰো তায অৰত্থন্তরে ভাৰো তব্ভাৰো তস্মিং. তেনাহ ‘অভূতস্সে’চ্চাদি. ভাৰেতি ৰিসযসত্তমী, সংসত্তমী ৰাতি আহ- ‘ৰিসযে গম্মমানে ৰা’তি. কুণ্ডলত্তেনাতি কুণ্ডলসভাৰেন.