৩. সোভনসুত্তং
২৩৩. ‘‘পঞ্চহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো আৰাসিকো ভিক্খু আৰাসং সোভেতি. কতমেহি পঞ্চহি? সীলৰা হোতি…পে… সমাদায সিক্খতি সিক্খাপদেসু; বহুস্সুতো হোতি…পে… দিট্ঠিযা সুপ্পটিৰিদ্ধা; কল্যাণৰাচো হোতি কল্যাণৰাক্করণো পোরিযা ৰাচায সমন্নাগতো ৰিস্সট্ঠায অনেলগলায অত্থস্স ৰিঞ্ঞাপনিযা; পটিবলো হোতি উপসঙ্কমন্তে ধম্মিযা কথায সন্দস্সেতুং সমাদপেতুং সমুত্তেজেতুং সম্পহংসেতুং; চতুন্নং ঝানানং আভিচেতসিকানং দিট্ঠধম্মসুখৰিহারানং নিকামলাভী হোতি অকিচ্ছলাভী অকসিরলাভী. ইমেহি খো, ভিক্খৰে, পঞ্চহি ধম্মেহি সমন্নাগতো আৰাসিকো ভিক্খু আৰাসং সোভেতী’’তি. ততিযং.