২. পচ্ছাসমণসুত্তং

১১২. ‘‘পঞ্চহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো ন আদাতব্বো. কতমেহি পঞ্চহি? অতিদূরে ৰা গচ্ছতি অচ্চাসন্নে ৰা, ন পত্তপরিযাপন্নং গণ্হতি, আপত্তিসামন্তা ভণমানং ন নিৰারেতি, ভণমানস্স অন্তরন্তরা কথং ওপাতেতি, দুপ্পঞ্ঞো হোতি জল়ো এল়মূগো. ইমেহি খো, ভিক্খৰে, পঞ্চহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো ন আদাতব্বো.

‘‘পঞ্চহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো আদাতব্বো. কতমেহি পঞ্চহি? নাতিদূরে গচ্ছতি ন অচ্চাসন্নে, পত্তপরিযাপন্নং গণ্হতি, আপত্তিসামন্তা ভণমানং নিৰারেতি, ভণমানস্স ন অন্তরন্তরা কথং ওপাতেতি, পঞ্ঞৰা হোতি অজল়ো অনেল়মূগো. ইমেহি খো, ভিক্খৰে, পঞ্চহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পচ্ছাসমণো আদাতব্বো’’তি. দুতিযং.