৭. রোগসুত্তং

১৫৭. ‘‘দ্ৰেমে, ভিক্খৰে, রোগা. কতমে দ্ৰে? কাযিকো চ রোগো চেতসিকো চ রোগো. দিস্সন্তি, ভিক্খৰে, সত্তা কাযিকেন রোগেন একম্পি ৰস্সং আরোগ্যং পটিজানমানা, দ্ৰেপি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, তীণিপি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, চত্তারিপি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, পঞ্চপি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, দসপি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, ৰীসতিপি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, তিংসম্পি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, চত্তারীসম্পি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, পঞ্ঞাসম্পি ৰস্সানি আরোগ্যং পটিজানমানা, ৰস্সসতম্পি, ভিয্যোপি আরোগ্যং পটিজানমানা. তে, ভিক্খৰে, সত্তা সুদুল্লভা [দুল্লভা (সী. স্যা. কং. পী.)] লোকস্মিং যে চেতসিকেন রোগেন মুহুত্তম্পি আরোগ্যং পটিজানন্তি, অঞ্ঞত্র খীণাসৰেহি.

‘‘চত্তারোমে, ভিক্খৰে, পব্বজিতস্স রোগা. কতমে চত্তারো? ইধ, ভিক্খৰে, ভিক্খু মহিচ্ছো হোতি ৰিঘাতৰা অসন্তুট্ঠো ইতরীতরচীৰরপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপ্পচ্চযভেসজ্জপরিক্খারেন. সো মহিচ্ছো সমানো ৰিঘাতৰা অসন্তুট্ঠো ইতরীতরচীৰরপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপ্পচ্চযভেসজ্জপরিক্খারেন পাপিকং ইচ্ছং পণিদহতি অনৰঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কারসিলোকপ্পটিলাভায. সো উট্ঠহতি ঘটতি ৰাযমতি অনৰঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কারসিলোকপ্পটিলাভায. সো সঙ্খায কুলানি উপসঙ্কমতি, সঙ্খায নিসীদতি, সঙ্খায ধম্মং ভাসতি, সঙ্খায উচ্চারপস্সাৰং সন্ধারেতি. ইমে খো, ভিক্খৰে, চত্তারো পব্বজিতস্স রোগা.

‘‘তস্মাতিহ, ভিক্খৰে, এৰং সিক্খিতব্বং – ‘ন মহিচ্ছা ভৰিস্সাম ৰিঘাতৰন্তো অসন্তুট্ঠা ইতরীতরচীৰরপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপ্পচ্চযভেসজ্জপরিক্খারেন, ন পাপিকং ইচ্ছং পণিদহিস্সাম অনৰঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কারসিলোকপ্পটিলাভায, ন উট্ঠহিস্সাম ন ঘটেস্সাম ন ৰাযমিস্সাম অনৰঞ্ঞপ্পটিলাভায লাভসক্কারসিলোকপ্পটিলাভায, খমা ভৰিস্সাম সীতস্স উণ্হস্স জিঘচ্ছায পিপাসায ডংসমকসৰাতাতপসরীসপসম্ফস্সানং দুরুত্তানং দুরাগতানং ৰচনপথানং, উপ্পন্নানং সারীরিকানং ৰেদনানং দুক্খানং তিব্বানং খরানং কটুকানং অসাতানং অমনাপানং পাণহরানং অধিৰাসকজাতিকা ভৰিস্সামা’তি. এৰঞ্হি ৰো, ভিক্খৰে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. সত্তমং.