২. আজীৰকসুত্তং
৭৩. একং সমযং আযস্মা আনন্দো কোসম্বিযং ৰিহরতি ঘোসিতারামে. অথ খো অঞ্ঞতরো আজীৰকসাৰকো গহপতি যেনাযস্মা আনন্দো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা আযস্মন্তং আনন্দং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সো আজীৰকসাৰকো গহপতি আযস্মন্তং আনন্দং এতদৰোচ –
‘‘কেসং নো, ভন্তে আনন্দ, ধম্মো স্ৰাক্খাতো? কে লোকে সুপ্পটিপন্না? কে লোকে সুকতা’’তি [সুগতাতি (সী. স্যা. কং. পী.)]? ‘‘তেন হি, গহপতি, তঞ্ঞেৰেত্থ পটিপুচ্ছিস্সামি, যথা তে খমেয্য তথা নং ব্যাকরেয্যাসি. তং কিং মঞ্ঞসি, গহপতি, যে রাগস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তেসং ধম্মো স্ৰাক্খাতো নো ৰা? কথং ৰা তে এত্থ হোতী’’তি? ‘‘যে, ভন্তে, রাগস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তেসং ধম্মো স্ৰাক্খাতো. এৰং মে এত্থ হোতী’’তি.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, গহপতি, যে রাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না নো ৰা? কথং ৰা তে এত্থ হোতী’’তি? ‘‘যে, ভন্তে, রাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না. এৰং মে এত্থ হোতী’’তি.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, গহপতি, যেসং রাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং দোসো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুকতা নো ৰা? কথং ৰা তে এত্থ হোতী’’তি? ‘‘যেসং, ভন্তে, রাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং দোসো পহীনো…পে… যেসং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰংকতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুকতা. এৰং মে এত্থ হোতী’’তি.
‘‘ইতি খো, গহপতি, তযাৰেতং [তযা চেতং (সী. পী. ক.)] ব্যাকতং – ‘যে, ভন্তে, রাগস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, দোসস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, মোহস্স পহানায ধম্মং দেসেন্তি, তেসং ধম্মো স্ৰাক্খাতো’তি. তযাৰেতং ব্যাকতং – ‘যে, ভন্তে, রাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স পহানায পটিপন্না, মোহস্স পহানায পটিপন্না, তে লোকে সুপ্পটিপন্না’তি. তযাৰেতং ব্যাকতং – ‘যেসং, ভন্তে, রাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, যেসং দোসো পহীনো…পে… যেসং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তে লোকে সুকতা’’’তি.
‘‘অচ্ছরিযং, ভন্তে, অব্ভুতং, ভন্তে! ন চেৰ নাম সধম্মুক্কংসনা ভৰিস্সতি, ন চ পরধম্মাপসাদনা [ন পরধম্মাপসাদনা (সী. পী.), ন পরধম্মৰম্ভনা (ম. নি. ২.২৩৬)]. আযতনেৰ [আযতনে চ (ম. নি. ২.২৩৬)] ধম্মদেসনা, অত্থো চ ৰুত্তো, অত্তা চ অনুপনীতো. তুম্হে, ভন্তে আনন্দ, রাগস্স পহানায ধম্মং দেসেথ, দোসস্স…পে… মোহস্স পহনায ধম্মং দেসেথ. তুম্হাকং, ভন্তে আনন্দ, ধম্মো স্ৰাক্খাতো. তুম্হে, ভন্তে আনন্দ, রাগস্স পহানায পটিপন্না, দোসস্স…পে… মোহস্স পহানায পটিপন্না. তুম্হে, ভন্তে, লোকে সুপ্পটিপন্না. তুম্হাকং, ভন্তে আনন্দ, রাগো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো, তুম্হাকং দোসো পহীনো…পে… তুম্হাকং মোহো পহীনো উচ্ছিন্নমূলো তালাৰত্থুকতো অনভাৰঙ্কতো আযতিং অনুপ্পাদধম্মো. তুম্হে লোকে সুকতা.
‘‘অভিক্কন্তং, ভন্তে, অভিক্কন্তং, ভন্তে! সেয্যথাপি, ভন্তে, নিক্কুজ্জিতং ৰা উক্কুজ্জেয্য, পটিচ্ছন্নং ৰা ৰিৰরেয্য, মূল়্হস্স ৰা মগ্গং আচিক্খেয্য, অন্ধকারে ৰা তেলপজ্জোতং ধারেয্য – ‘চক্খুমন্তো রূপানি দক্খন্তী’তি; এৰমেৰং অয্যেন আনন্দেন অনেকপরিযাযেন ধম্মো পকাসিতো. এসাহং, ভন্তে আনন্দ, তং ভগৰন্তং সরণং গচ্ছামি ধম্মঞ্চ ভিক্খুসঙ্ঘঞ্চ. উপাসকং মং অয্যো আনন্দো ধারেতু, অজ্জতগ্গে পাণুপেতং সরণং গত’’ন্তি. দুতিযং.