১. পঠমসিক্খাপদং
৮৮৩. তেন সমযেন বুদ্ধো ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. তেন খো পন সমযেন সম্বহুলা [মহাৱ. ৩৫০] ভিক্খুনিযো অচিৰৱতিযা নদিযা ৱেসিযাহি সদ্ধিং নগ্গা একতিত্থে নহাযন্তি. ৱেসিযা তা ভিক্খুনিযো উপ্পণ্ডেসুং – ‘‘কিং নু খো নাম তুম্হাকং, অয্যে, দহৰানং [দহৰানং দহৰানং (সী.)] ব্ৰহ্মচৰিযং চিণ্ণেন, ননু নাম কামা পৰিভুঞ্জিতব্বা! যদা জিণ্ণা ভৱিস্সথ তদা ব্ৰহ্মচৰিযং চৰিস্সথ. এৱং তুম্হাকং উভো অত্থা পৰিগ্গহিতা ভৱিস্সন্তী’’তি. ভিক্খুনিযো ৱেসিযাহি উপ্পণ্ডিযমানা মঙ্কূ অহেসুং. অথ খো তা ভিক্খুনিযো উপস্সযং গন্ত্ৱা ভিক্খুনীনং এতমত্থং আৰোচেসুং. ভিক্খুনিযো ভিক্খূনং এতমত্থং আৰোচেসুং. ভিক্খূ ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. অথ খো ভগৱা এতস্মিং নিদানে এতস্মিং পকৰণে ধম্মিং কথং কত্ৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘তেন হি, ভিক্খৱে, ভিক্খুনীনং সিক্খাপদং পঞ্ঞপেস্সামি দস অত্থৱসে পটিচ্চ – সঙ্ঘসুট্ঠুতায…পে… ৱিনযানুগ্গহায. এৱঞ্চ পন, ভিক্খৱে, ভিক্খুনিযো ইমং সিক্খাপদং উদ্দিসন্তু –
৮৮৪. ‘‘যা পন ভিক্খুনী নগ্গা নহাযেয্য, পাচিত্তিয’’ন্তি.
৮৮৫. যা পনাতি যা যাদিসা…পে… ভিক্খুনীতি…পে… অযং ইমস্মিং অত্থে অধিপ্পেতা ভিক্খুনীতি.
নগ্গা নহাযেয্যাতি অনিৱত্থা ৱা অপাৰুতা ৱা নহাযতি, পযোগে দুক্কটং. নহানপৰিযোসানে আপত্তি পাচিত্তিযস্স.
৮৮৬. অনাপত্তি অচ্ছিন্নচীৱৰিকায ৱা নট্ঠচীৱৰিকায ৱা, আপদাসু, উম্মত্তিকায, আদিকম্মিকাযাতি.
পঠমসিক্খাপদং নিট্ঠিতং.