৭. মহানামসিক্খাপদৱণ্ণনা
৩০৩. সত্তমে মহানামোতি সুক্কোদনস্স পুত্তো অনুৰুদ্ধত্থেৰস্স, সত্থু চ জেট্ঠভাতা. আনন্দত্থেৰো অমিতোদনস্স পুত্তো, নন্দত্থেৰো পন সুদ্ধোদনস্সেৱ.
৩০৫. পাড়িযং কালং আহৰিস্সথাতি অজ্জতনং কালং ৱীতিনামেস্সথ, স্ৱে ভেসজ্জং হৰিস্সথাতি ৱা অত্থো. ‘‘অত্থি পৱাৰণা ভেসজ্জপৰিযন্তা চ ৰত্তিপৰিযন্তা চা’’তি ততিযকোট্ঠাসে নিযমিতমেৱ ভেসজ্জং নিযমিতকালন্তৰেযেৱ গহেতব্বং, ন ততো বহি. ইতৰথা ৱিসুং পযোজনং নত্থীতি দট্ঠব্বং. সপৰিযন্তা সঙ্ঘপৱাৰণা, তদুত্তৰি ভেসজ্জৱিঞ্ঞত্তি, অগিলানতাতি ইমানেত্থ তীণি অঙ্গানি.
মহানামসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.