২. অত্থঙ্গতসিক্খাপদৱণ্ণনা

১৫৩. দুতিযে কোকনদন্তি পদুমৱিসেসং, তং কিৰ বহুপত্তং ৱণ্ণসম্পন্নং. অযঞ্হেত্থ অত্থো – যথা কোকনদসঙ্খাতং পদুমং, এৱং ফুল্লমুখপদুমং অৱীতগুণগন্ধং নিম্মলে অন্তলিক্খে আদিচ্চং ৱিয চ অত্তনো তেজসা তপন্তং ততো এৱ ৱিৰোচমানং অঙ্গেহি নিচ্ছৰণকজুতিযা অঙ্গীৰসং সম্মাসম্বুদ্ধং পস্সাতি. ৰজোহৰণন্তি সৰীৰে ৰজং পুঞ্ছতীতি ৰজোহৰণন্তি পুঞ্ছনচোড়স্স নামং. ওভাসৱিস্সজ্জনপুব্বকা ভাসিতগাথা ওভাসগাথা নাম. ৱিসুদ্ধিমগ্গাদীসু (ৱিসুদ্ধি. ২.৩৮৬) পন ‘‘ৰাগো ৰজো ন চ পন ৰেণু ৱুচ্চতী’’তিআদি ওভাসগাথা ৱুত্তা, ন পনেসা ‘‘অধিচেতসো’’তি গাথা. অযঞ্চ চূড়পন্থকত্থেৰস্স উদানগাথাতি উদানপাড়িযং নত্থি, একুদানিযত্থেৰস্স (থেৰগা. ১.৬৭ একুদানিযত্থেৰগাথাৱণ্ণনা) নাযং উদানগাথাতি তত্থ ৱুত্তং. ইধ পন পাড়িযা এৱ ৱুত্তত্তা থেৰস্সাপি উদানগাথাতি গহেতব্বং. ইধ চ অগৰুধম্মেনাপি ওৱদতো পাচিত্তিযমেৱ. অত্থঙ্গতসূৰিযতা, পৰিপুণ্ণূপসম্পন্নতা, ওৱদনন্তি ইমানেত্থ তীণি অঙ্গানি.

অত্থঙ্গতসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.