৪. অনাদৰিযসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩৪৪. ‘‘লোকৱজ্জং অতিক্কমিত্ৱা ‘ইদং অম্হাকং আচৰিযুগ্গহো’তি ৱদন্তস্স ন ৱট্টতী’’তি লিখিতং. যং সংকিলিট্ঠেনেৱ চিত্তেন আপজ্জতি, যং ৱা অৰিযপুগ্গলো অপঞ্ঞত্তে সিক্খাপদে অজ্ঝাচৰতি, ইদং লোকৱজ্জন্তি সব্বত্থিকৱাদীআদীনি আচৰিযকুলানি. তত্থ দুতিযততিযৱিকপ্পো ইধ ন অধিপ্পেতো সেখিযানং লোকৱজ্জত্তা.

গাৰয্হো আচৰিযুগ্গহোতি এত্থ ‘‘যস্মা উচ্ছুৰসো সত্তাহকালিকো, তস্স কসটো যাৱজীৱিকো, দ্ৱিন্নংযেৱ সমৱাযো উচ্ছুযট্ঠি, তস্মা ৱিকালে উচ্ছুযট্ঠিং খাদিতুং ৱট্টতি গুড়হৰীটকং ৱিযা’তি এৱমাদিকো সম্পতি নিব্বত্তো গাৰয্হাচৰিযৱাদো ন গহেতব্বো’’তি চ, পণ্ণত্তিৱজ্জে পন ৱট্টতীতি ‘‘ন পত্তহত্থেন কৱাটো পণামেতব্বো’তি ইমস্স ‘যেন হত্থেন পত্তো গহিতো, তেন হত্থেন ন পণামেতব্বো, ইতৰেন পণামেতব্বো’তি অত্থং গহেত্ৱা তথা আচৰন্তো ন আপত্তিযা কাৰেতব্বো. ‘তথা বুদ্ধবোধিচেতিযানং পুপ্ফং গণ্হিতুং ৱট্টতীতি তথা আচৰন্তো’’তি চ. তথা আচৰতি অভযগিৰিৱাসিকো. মহাৱিহাৰৱাসিনো চে এৱং ৱদন্তি, ‘‘মা এৱং ৱদা’’তি অপসাদেতব্বো. তেন ৱুত্তং ‘‘সুত্তং সুত্তানুলোমঞ্চ উগ্গহিতকানংযেৱা’’তিআদি. ‘‘ইদং সব্বং উপতিস্সত্থেৰো আহা’’তি চ ৱুত্তং. ‘‘সুত্তানুলোমং অট্ঠকথা’’তি লিখিতং.

অনাদৰিযসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.