৮. সন্নিধিকাৰকসিক্খাপদৱণ্ণনা
২৫৩. অপৰজ্জু সন্নিধি নাম হোতীতি অত্থো. অজ্জ পটিগ্গহিতন্তি ন কেৱলং পটিগ্গহিতমেৱ, অথ খো উগ্গহিতকম্পি, তেনেৱ অট্ঠকথাযং ‘‘পটিগ্গণ্হাতি, আপত্তি দুক্কটস্সাতি এৱং সন্নিধিকতং যং কিঞ্চি যাৱকালিকং ৱা যামকালিকং ৱা অজ্ঝোহৰিতুকামতায গণ্হন্তস্স পটিগ্গহণে তাৱ আপত্তি দুক্কটস্সা’’তি ৱুত্তং. যদি তং পঠমমেৱ পটিগ্গহিতং, ‘‘পটিগ্গহণে তাৱা’’তি ন ৱত্তব্বং, তস্মা ৱেদিতব্বমেতং ‘‘অত্তনো কালে গহিতং অজ্জ পটিগ্গহিত’ন্তি ৱুত্ত’’ন্তি.
এত্থাহ – যথা পঞ্চ ভেসজ্জানি উগ্গহিতকানি অনধিপ্পেতানি. সত্তাহাতিক্কমে অনাপত্তি অনজ্ঝোহৰণীযত্তা, তথা ইধাপি উগ্গহিতকং নাধিপ্পেতন্তি? এত্থ ৱুচ্চতি – ভেসজ্জসিক্খাপদে (পাৰা. ৬১৮ আদযো) উগ্গহিতকং নাধিপ্পেতন্তি যুত্তং অত্তনো কালাতিক্কমনমত্তেন তত্থ আপত্তিপ্পসঙ্গতো. এত্থ ন যুত্তং অত্তনো কালাতিক্কমনমত্তেন আপত্তিপ্পসঙ্গাভাৱতো. অজ্ঝোহৰণেনেৱ হি এত্থ আপত্তীতি অধিপ্পাযো, তস্মা অনুগণ্ঠিপদমতেন অজ্জ উগ্গহেত্ৱা পুনদিৱসে ভুঞ্জন্তো দ্ৱে আপত্তিযো আপজ্জতি.
তত্ৰাযং ৱিচাৰণা – অত্তনা ভুঞ্জিতুকামো অজ্জ উগ্গহেত্ৱা পুনদিৱসে ভুঞ্জতি, দ্ৱে আপত্তিযো আপজ্জতি. সামণেৰাদীনংযেৱ অত্থায উগ্গহেত্ৱা গহিতং পুনদিৱসে পটিগ্গহেত্ৱা ভুঞ্জন্তো আপত্তিযা ন কাৰেতব্বোতি. পটিগ্গণ্হাতি, আপত্তি দুক্কটস্সাতি এত্থাযমধিপ্পাযো – সচে বেলট্ঠসীসো ৱিয দুতিযততিযাদিদিৱসত্থায অজ্জ পটিগ্গহেত্ৱা সামণেৰাদীনং গোপনত্থায দেতি, তস্স পুনদিৱসে অজ্ঝোহৰণত্থং পটিগ্গহণে আপত্তি দুক্কটস্সাতি সম্ভৱতি. সযমেৱ সচে তং গোপেত্ৱা ঠপেতি, পুনদিৱসে পতিতং কচৱৰং দিস্ৱা ৱিমতিৱসেন ৱা পটিগ্গণ্হতো পটিগ্গহণতোৱ আপত্তি দুক্কটস্সাতি সম্ভৱতি. নো চে পটিগ্গণ্হাতি, তং দুক্কটং নত্থি. ‘‘ইদঞ্হি ‘একং পাদং অতিক্কামেতি, আপত্তি থুল্লচ্চযস্সা’তিআদি ৱিযা’’তি ৱুত্তং. যো পন একপ্পহাৰেনেৱ দ্ৱেপি পাদে অতিক্কামেতি, তস্স তং থুল্লচ্চযং নত্থি, এৱংসম্পদমিদন্তি ৱেদিতব্বং. এত্থ পটিগ্গহিতভাৱং অৱিজহন্তমেৱ সন্নিধিং জনেতীতি ধম্মসিৰিত্থেৰো, তং ‘‘পটিগ্গণ্হাতি, আপত্তি দুক্কটস্সা’’তি পাড়িযা ৱিৰুজ্ঝতি. কপালেন পীতো পন স্নেহো অব্বোহাৰিকো. কিঞ্চাপি উণ্হে ওতাপেন্তস্স পগ্ঘৰতি, তথাপি ‘‘ভেসজ্জসিক্খাপদে ৱিযা’’তি ৱুত্তং. ইতৰথা কপালেন পীতা সপ্পিআদযোপি সত্তাহাতিক্কমে আপত্তিং জনেয্যুন্তি. সযং পটিগ্গহেত্ৱাতি ইধাপি পুব্বে ৱুত্তৱিধিযেৱ. দুদ্ধোতপত্তকথাপি এতেন সমেতি ৱিয. আহাৰত্থাযাতি কালেপি লব্ভতি. পকতিআমিসেতি কপ্পিযামিসে. সামিসেন মুখেন অজ্ঝোহৰতো দ্ৱেতি ‘‘হিয্যো পটিগ্গহিতযামকালিকং অজ্জ পুৰেভত্তং সামিসেন মুখেন অজ্ঝোহৰতো দ্ৱে পাচিত্তিযানী’’তি লিখিতং. অজ্জ পটিগ্গহিতং যাৱকালিকম্পি হি যামাতিক্কন্তপানকেন সংসট্ঠং সন্নিধিং কৰোতি. অকপ্পিযমংসেসু মনুস্সমংসে থুল্লচ্চযং, সেসমংসে দুক্কটঞ্চ ৱড্ঢতি.
২৫৫. সত্তাহকালিকং যাৱজীৱিকং আহাৰত্থাযাতি কালেপি দুক্কটমেৱ সন্নিধিং অনাপজ্জনতোতি কেচি. তদহু পটিগ্গহিতং তদহু পুৰেভত্তং ৱট্টতীতি চে? ন, পাড়িযম্পি অট্ঠকথাযম্পি ৱিসেসস্স নত্থিতায. ভেসজ্জসিক্খাপদে পুৰেভত্তং যথাসুখং পৰিভুঞ্জনং ৱুত্তন্তি চে? আহাৰে সপ্পিআদি সঙ্গহং যাতি, তেন তগ্গতিকৱসেন ৱুত্তং, ন ভেসজ্জৱসেন ৱুত্তন্তি উপতিস্সো.
সন্নিধিকাৰকসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.