৯. মহল্লকৱিহাৰসিক্খাপদৱণ্ণনা

১৩৫. যাৱ দ্ৱাৰকোসাতি দ্ৱাৰসমীপা, যাৱ ভিত্তীতি অত্থো, তং সুৱুত্তং. কৱাটৱিত্থাৰপ্পমাণোতি হত্থপাসস্সাধিপ্পেতত্তা, সমন্তা কৱাটৱিত্থাৰপ্পমাণউপচাৰস্স গহিতত্তা অপৰিপূৰউপচাৰাপি হোতি. আলোকং কৰোতীতি আলোকং সন্ধেতি পিধেতীতি সন্ধি এৱ আলোকসন্ধিনামকা হোন্তি. ৱাতপানকৱাটলেপকম্মে অপ্পহৰিতট্ঠানকিচ্চং নত্থি.

১৩৬. ইট্ঠকাতি ছদনকপালাসিলাদিইট্ঠকা. ছদনূপৰীতি এত্থ পঠমং তাৱ একৱাৰং অপৰিসেসং ছাদেত্ৱা পুন ছাদনদণ্ডকে বন্ধিত্ৱা দুতিযৱাৰং তথেৱ ছাদেতব্বং. ‘‘ততিযৱাৰচতুত্থৱাৰে সম্পত্তে দ্ৱে মগ্গে অধিট্ঠহিত্ৱা ততিযমগ্গং আণাপেত্ৱা পক্কমিতব্ব’’ন্তি ৱুত্তং, তং ‘‘পুনপ্পুনং ছাদাপেতী’’তি ইমিনা যুজ্জতি.

পোৰাণা পন ‘‘পঠমৱাৰেযেৱ তযো মগ্গে অধিট্ঠাতুং ৱট্টতি, চতুত্থতো পট্ঠায আপত্তি পাচিত্তিযং, চতুত্থলেপতো পট্ঠায আপত্তী’’তি ৱদন্তি. তত্থ ছদনে ৱুত্তৱিধিনিদানেন সমেতি, লেপে ৱুত্তৱিধিতিকচ্ছেদেন সমেতি. তথাপি সো ন যুত্তোৱ. নিদানে, অট্ঠকথাযঞ্চ সিদ্ধলেপত্তা সব্বসোৱাপি অচ্ছন্নে, ছন্নেৱাপি অনেকসো পৰিযাযস্স ততিযস্সেৱ অধিট্ঠানন্তি নো সমেতীতি আচৰিযো. ‘‘দ্ৱে মগ্গে’’তি, ‘‘দ্ৱে ছদনে’’তি চ ‘‘ততিযৱাৰতো পট্ঠায এৱং ছাদাপেহী’তি আণাপেত্ৱা পক্কমিতব্ব’’ন্তি চ উপতিস্সত্থেৰো ৱদতি কিৰ.

মহল্লকৱিহাৰসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.