১. অন্তেপুৰসিক্খাপদৱণ্ণনা

৪৯৪-৭. যথা ভগৱন্তং পযিৰুপাসতি, এৱমাকাৰেন নাৰহতাযং পুৰিসো পাপো হোতুং, ন হোতি পাপোতি অত্থো, কাৰণত্থং ৱা. তন্তি নিপাতমত্তং, যতোতি ৱা অত্থো. হত্থিসম্মদ্দন্তি সঙ্ঘাটসম্মদ্দো, অক্কমনং চুণ্ণতাতি অত্থো.

৪৯৮. ৰতনং নাম অগ্গমহেসী, তথাপি ইধ অঞ্ঞাপি দেৱিগোত্তা ন ৰক্খতি, অনাপত্তিৱাৰে ‘‘ন মহেসী হোতী’’তি ৱচনাভাৱতো. সচে খত্তিযোৱ হোতি, নাভিসিত্তো. অভিসিত্তোযেৱ হোতি, ন খত্তিযো ৰক্খতীতি আচৰিযো. অনাপত্তিৱাৰে মাতিকাট্ঠকথাযং অঙ্গভাৱেন চ ৱুত্তত্তা অভিসিত্তভাৱোৱপমাণং. সেসং উক্কট্ঠপৰিচ্ছেদোতি একে.

৫০০-৫০১. ‘‘ন সযনিঘৰে সযনিঘৰসঞ্ঞী’’তি তিকচ্ছেদোপি এত্থ লব্ভতি. ন সযনিঘৰং নাম অপৰিক্খিত্তৰুক্খমূলাদি.

অন্তেপুৰসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.