৩. অঞ্ঞিন্দ্ৰিযসুত্তৱণ্ণনা

৪৯৩. অজানিতপুব্বং ধম্মন্তি চতুসচ্চধম্মমাহ, তথা তেসংযেৱ ঞাতধম্মানন্তি. অযং পনেত্থ অত্থো – আজানাতীতি অঞ্ঞা, পঠমমগ্গেন ঞাতমনতিক্কমিত্ৱা জানাতীতি অত্থো. সোতাপন্নাদীনং ছঅৰিযানং এতং নামং. অঞ্ঞস্স ইন্দ্ৰিযানি অঞ্ঞিন্দ্ৰিযানি. অঞ্ঞাতাৱীসূতি আজানিতৱন্তেসু. যস্মা অগ্গফলধম্মেসু ঞাণকিচ্চং সাতিসযং, তস্মা তং কিচ্চং সেসধম্মেসুপি সমাৰোপেত্ৱা ৱুত্তং ‘‘অঞ্ঞাতাৱীসু অৰহত্তফলধম্মেসূ’’তি. তত্থ তত্থ তেসু তেসু মগ্গফলেসু. তেন তেনাকাৰেনাতি অনঞ্ঞাতজাননাদিআকাৰেন.