১-১০. অসুভসুত্তাদিৱণ্ণনা
২৪৮-২৫৭. অনভিৰতিন্তি অনভিৰমণং অনপেক্খিতং. অচ্চন্তনিৰোধভূতে নিব্বানে পৱত্তসঞ্ঞা নিৰোধসঞ্ঞা. তত্থ সা মগ্গসহগতা লোকুত্তৰা, যা পন নিব্বানে নিন্নভাৱেন পৱত্তা, উপসমানুস্সতিসহগতা চ, সা লোকিযাতি আহ – ‘‘নিৰোধসঞ্ঞা মিস্সকা’’তি. ‘‘তেসং নৱসূ’’তিআদি পমাদপাঠো. ‘‘একাদসসু অপ্পনা হোতি, নৱ উপচাৰজ্ঝানিকা’’তি পাঠো গহেতব্বো. ৱীসতি কম্মট্ঠানানীতি ইদম্পি ইধাগতনযো, ন ৱিসুদ্ধিমগ্গাদীসু আগতনযো. এত্থ চ আৰম্মণাদীসু যথাযোগং অপ্পনং উপচাৰং ৱা পাপুণিত্ৱা অৰহত্তপ্পত্তস্স পুব্বভাগভূতা ৱিপস্সনামগ্গবোজ্ঝঙ্গা কথিতা.
নিৰোধৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.
বোজ্ঝঙ্গসংযুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.