১০. উদাযিসুত্তৱণ্ণনা
২১১. বহুকতং ৱুচ্চতি বহুকাৰো বহুমানো, নত্থি এতস্স বহুকতন্তি অবহুকতো, অকতবহুমানো. ধম্মো উপ্পজ্জমানো উক্কুজ্জন্তো ৱিয নিৰুজ্ঝমানো অৱকুজ্জন্তো ৱিয হোতীতি ৱুত্তং ‘‘উক্কুজ্জং ৱুচ্চতি উদযো, অৱকুজ্জং ৱযো’’তি. পৰিৱত্তেন্তোতি অনিচ্চাতিপি দুক্খাতিপি অনত্তাতিপি. ‘‘এসো হি তে উদাযি মগ্গো পটিলদ্ধো, যো তে…পে… তথত্তায উপনেস্সতী’’তি পৰিযোসানে ভগৱতো ৱচনঞ্চেত্থ সাধকং দট্ঠব্বং. তেন তেনাকাৰেন ৱিহৰন্তন্তি যেন সম্মসনাকাৰেন ৱিপস্সনাৱিহাৰেন ৱিহৰন্তং. তথাভাৱাযাতি খীণাসৱভাৱপচ্চৱেক্খণায. তেনাহ – ‘‘খীণা জাতীতি…পে… তং দস্সেন্তো এৱমাহা’’তি.
উদাযিৱগ্গৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.